
— 106 — 
hoe christelijk hij ook was, had de gewoonte om in den Paaschnacht kaarsen en_ 
lampen te doen ontsteken, waardoor die nacht even schitterend werd als de schoonste 
dag ();— doch wij behoeven niet eens zoo ver terug te gaan en kunnen in ons 
eigen vaderland nog zien hoe in alle Katholieke kerken op Zaterdag vóór Paschen de | 
groote, dikke paaschkaars gewijd en den volgenden dag op het altaar ontstoken 
wordt ter eere van den Christus, de Zon, die wden geest der duisternis en des 
doods overwint”. Bij diezelfde gelegenheid ontsteekt de priester ook het bekende 
paaschvuur (3%), doch in vele streken van ons vaderland roepen de plattelandsbewo- 
ners daartoe niet eenmaal zijne tusschenkomst in , maar branden hunne zonnevuren zelven 
in het open veld. Bijna overal elders in Europa bestaat of bestond laatstgenoemd 
gebruik eveneens, doch wat waarschijnlijk van minder bekendheid is: men ontsteekt 
ook voorjaarsvuren ter eere van de lentezon in Pmoy op den 1öden van de eerste 
maand. Wij zullen er eenige regels lager over spreken. 
Het Lantarenfeest is dus het lentefeest bij uitnemendheid van de Chineezen, 
en voor hen wat Paschen is voor ons: de feestdag ter verwelkoming en ver- 
eering van de overwinnende en levengevende lentezon. „la fête de Paques'”’, zegt 
Dupuis (3%) vest la plas gaie de toutes nos fêtes. Tous ses chants sont consacrés à 
„la joie: alleluia est un cri de joie, et ce cri est répété sans cesse. Les Prêtres sont 
vvetus de blanc, couleur favorite du Dieu de la Lumière (36). On multiplie les cier- 
„ges; les temples brillent de nouveaux feux; enfin, tout exprime la joie d'un triom- 
„phe. Et quel est ce triomphe? Parceque, dit Macrobe, en ce moment le Soleil 
„assure au jour l'empire sur les nuits.” — Bijna woordelijk kan men het bovenstaande 
toepassen op het Lantarenfeest en de dagen die hetzelve voorafgaan en volgen, en 
geen wonder: want, alhoewel het tijdstip van beide feestdagen een weinig verschilt, 
de grondslag is geheel dezelfde en niets anders dan vreugdbetoon ter viering en vers 
eering van hetzij de herlevende, hetzij de overwinnende lentezon. 



























Voorjaarsvuren. Behalve lentekaarsen en lentelampen hebben de Chineezen ook 
hunne lentevuren, die zij echter op den Luantarendag, Aux lentefeest, ontsteken. Den 
dag tevoren ziet men kleine groepjes van mannen uit de geringere klassen des volks 
zich door de straten bewegen om langs de huizen brandstof te verzamelen, en ieder 
geeft hun wat hij missen kan: hout, oude gereedschappen of meubelen, manden — in 
één woord, al wat maar eenigzins brandbaar is. Zelfs langs de schepen in de haven 
gaat men aan. De opgezamelde brandstof wordt ergens op een plein, meestal voor 
een tempel, op een hoop geworpen, ten einde er den volgenden dag na zonsondergang 
te worden verbrand. Hier zij nog ter loops opgemerkt, dat de troepjes bij het bede- 
5 Le Beau, „Histoire du Bas-Empire”, Deel 1, bl. 611. 
(*) Vergelijk hetgeen wij daaromtrent beneden, in onze verhandeling over de periode van 
het koude eten en in $ 2 van ons opstel over den 23sten van de derde maand zullen zeggen. 
(*°) „Origine des Cultes”, deel III, hoofdst. 2, „Mort et Résurrection”, bladz. 79. 
(C°) Bij de Chineezen kleedde men zich in het blauw in de lente, zooals wij hebben gezien 
(bladz. 71.) 
