— 108 — 























die van alle kanten met tangen en vuurpotten toestroomen om een stukje ervan 
machtig te worden. 
ZLorgzame huismoeders leggen namelijk die asch gaarne in den haard, opdat 
de huisdieren welig mogen tieren en groot worden. Men moet, zoo men zich dit 
gebruik op eene redelijke wijze verklaren wil, in het oog houden datde lentevuren 
niets anders zijn dan zinnebeeldige voorstellingen van de warmte en het vuur der voor- 
jaarszon, die alles op nieuw leven geeft, bloeien en groeien doet, en men zal alsdan 
gemakkelijk inzien om welke reden de bijgeloovige vrouwen overtuigd zijn dat een 
stukje van de gloeiende asch, in huis genomen, alles wat daar wordt geboren en 
gevoed zal doen deelen in die levengevende kracht der zon. Men zal nu ook begrij-_ 
pen waarom men de vuurplechtigheden bij voorkeur verricht in front van den tempel 
van den Grooten God Beschermheer der Productie (3%), wiens macht en werking na- 
tuurlijk het meest op den voorgrond treden in de lente, wanneer alles met een nieuw 
leven wordt bezield en nieuwe planten en dieren worden gebaard. 
Het is opmerkelijk dat het doopen van het tijgerbeeld in het lentevuur, het- 
welk het zinnebeeld is van de zon, zoo volkomen overeenstemt met hetgeen aan den 
hemel zelven geschiedt. In den aanvang van de Chineesche lente namelijk treedt de 
zon Aquarius of Pisces binnen en doorloopt in de eerstvolgende drie maanden Ariës 
en Taurus: dat wil zeggen juist dat quadrant van den hemel, hetwelk bij de Chineezen 
den naam draagt van den Witten Tijger (3). Dit sterrenbeeld ondergaat in het voor 
jaar dus eveneens den vuurdoop in de zon. Het doopen van het tijgerbeeld in he 
lentevuur, dat ter eere van de zon wordt ontstoken, kan dus zeer goed een navolgin 
zijn van den vuurdoop dien de Hemelsche Tijger in hetzelfde tijdperk ondergaat, en 
moet,- zoo deze veronderstelling juist is, met het oog op de precessie niet uit hooge 
oudheid, maar slechts van een betrekkelijk niet ver verwijderd tijdperk dateeren. 
Terloops zij hier even aangestipt, dat het vuurspringen in Emoy bekend staa 
onder den naam van #hiad-heé-phoën (*°). 
Het is ook de vereering van het nieuwe lentevuur, die aanleiding geeft tot 
het ontsteken van allerhande vuurwerken op den löden dag des jaars. Eene soort 
vooral is te eigenaardig dan dat wij haar met stilzwijgen voorbij zouden gaan: wi 
bedoelen den vuurspuwenden leeuw of tijger, pàng-heé-sai (**). Hij is vervaardigd 

Jed Pr ZE X if. Zie omtrent deze godheid, die misschien niets minder is 
dan de oude zonnegod van Foehkjen, het tweede gedeelte van onze verhandeling over den 23sten c ag 
van de derde maand. Wij zullen aldaar nogmaals in het breede op het vuurtrappen ter eere van 
het zonnelicht terugkomen. 
Bi 5, JE ES Bk RR B, Zooals bekend is bestaat in vele streken vat 
noordelijk Europa, vooral in Engeland, de gewoonte op Driekoningen (6 Januari), St. Blase’s day 
G Februari) en andere dagen vuren aan te leggen op het veld. Iedereen herinnert zich het zooges 
naamde koningkaarsje-springen, dat overal in ons vaderland in zwang, maar kinderspel is in vergelij 
king van het vuurspringen der Chineezen. 
ce Me KRK A. 
