— 122 — 
Dat in de eerste dagen van de tweede Chineesche maand de geboorte van de 
tutelaire goden zichtbaar wordt in het jonge graan hetwelk juist zijne eerste spruitjes 
boven het veld begint te vertoonen, is duidelijk in te zien. Immers, daar Nieuwjaar, 
zooals wij op bladz. 1 hebben gezegd, steeds ligt tusschen 21 Januari en 19 Februari, 
zoo valt de geboortedag der aardgoden onveranderlijk tusschen 20 Februari en 20 
Maart, en iets meer dan eene maand na de nieuwjaarsfeesten, die het sein zijn voor 
den Chineeschen landbouwer om zijn velden te bewerken en zijn koren uit te 
zaaien. „Men moet de aarde bemesten, omspitten en bewerken, en mag niet ledig 
zitten met het nieuwe jaar, want alsdan vangt de landbouw aan”, zegt het „Won- 
derlijk Boek om rijk te worden” (°7). 
° 3. 
DE GODIN-AARDE ALS GOD VAN DEN RIJKDOM. 
De Godin-Aarde, in iedere landstreek vertegenwoordigd in den tutelairen land- _ 
god si, of verpersoonlijkt in den half-fabelachtigen, half-historischen Ku Loeng, 
wordt echter door het volk het meest gekend en vereerd als God van den Rijkdom, 
en als zoodanig in Emoy aangeduid met den naam van Zhów-Ti-Kong (°%). En niets 
is eenvoudiger te verklaren dan dit. lmmers, van af de onheugelijkste tijden moeten 
de Chineezen, die mede als de beste landbouwers van de wereld bekend staan, hebben inge= 
zien dat de eenige ware, onuitputtelijke bron van rijkdom de bodem is, mits men 

hem teruggeve in den vorm van mest wat men hem ontneemt in den vorm van pro-_ 
ducten. Zij hebben zich inderdaad altijd aan dezen gezonden stelregel gehouden, en_ 
wel met zulk goed gevolg, dat hun land zich nog steeds in dezelfde maagdelijke 
vruchtbaarheid mag verheugen die het bezat in de dagen van Abraham, en in staat 
is een veel grooter aantal inwoners te voeden dan Europa. Thans nog behooren in 
China de landbouwers na den Geletterden Stand tot de eerste klasse der bevolking. 
Zij staan als zoodanig boven de handwerkslieden en kooplui, en terecht: want zij zijn 
de wezenlijke grondslagen der maatschappij, wier bestaan toch onmogelijk is zonder 
voedsel. „Heeft elkeen voldoende te eten, dan eerst kan en mag rijkdom ontstaan, 
want wat heeft men aan steenkolen, machinen en ijzer wanneer voedsel en kleeding 
ontbreken, die beide door den landbouwer worden geleverd?” Zoo redeneert de Chinees 
die landbouw boven alles stelt en als de eenige zekere weg beschouwt om den nationalen 
rijkdom te verzekeren en vooruit te brengen: wat is dus meer natuurlijk dan dat hij 
“den god van zijnen akker vereenzelvigt met dien van den rijkdom? 
Als zoodanig is Thów-Ti-Kong wel de godheid, die het meest onder alle klasse 
der bevolking wordt vereerd. Geen enkel lid van het Boeddhistische of Taoistische 
Pantheon kan zich verheugen in zóóvele vleeschofferanden en zóóveel wierook- en pa- 
(7) Ed B mi es hoofdst, 1E H Ge) E Bh Á, lett. seer 
van de Aarde en het hie 
