










— 125 — 
de offeranden op den 2den en 16den van elke maand van den God van den Rijkdom 
hoopt te erlangen, zoo heeft men deze beide dagen met den naam van gée-dzjtt (+°) 
bestempeld —-een uitdrukking, die wij gelooven het best te vertalen door „dag van 
handelsvoordeelen”, die men verkrijgt zoowel door handelsslimheid (gé£) als door het 
vereeren van den God van den Rijkdom. 
; Onder de gée-dagen zijn er voornamelijk twee van buitengewoon gewicht. Wij 
bedoelen den 2den van de tweede maand, waarover dit opstel handelt, en den 16den 
van de twaalfde maand. Eerstgenoemde dag heet #4do-gée (*”) of eerste, en de andere 
bee-gée (*°) of laatste, ook wel toa-gée (*#) of groote ge. Met den 15den van de 
achtste maand vormen zij een drietal dagen van speciale vereering van den God van 
den Rijkdom, die, voor zooverre zij nog niet behandeld zijn, natuurlijk lager op de 
desbetreffende datums zullen worden besproken. 
__Het is merkwaardig, dat de beide bovengenoemde gée-dagen zich kenmerken 
buitengewone drukte en feestelijkheid, gepaard aan tooneelvertooningen, in de 
manderijnswoningen, die, zooals wij op bladz. 58 in noot 99 zeiden, tegelijk stadhuis, 
erechtshof en niet zelden ook gevangenis zijn. De God van den Rijkdom is name- 
ijk ook de patroon van beulen, gevangenbewaarders en andere dienaren van justitie 
en politie, en wordt door die lieden met zeer veel praal vereerd, opdat hij zijne be- 
schermelingen krachtig moge bijstaan in het afpersen der bevolking en in het verkrij- 
sen van rechtvaardig en onrechtvaardig goed. | 
5 5 
WAAROM DE RIJKDOMMEN, VOLGENS DE LEGENDE, 
ONGELIJK ZIJN VERDEELD. 










De Chineezen zijn een volk, dat uitmunt in de kunst van fabelen uit te den- 
en geven die gaarne ten beste wanneer zij maatschappelijke verschijnselen en 
en gewoonten wenschen te verklaren. Zij omkleeden ook, evenals de Grieken, 
vijls hunne goden met menschelijke attributen, en stellen hen zich voor als sterfe- 
gehuwd en met alle menschelijke eigenschappen belebt. De legende van den 
Parelkeizer, die men op bladz. 29 vinden kan, strekt daarvan o. a. ten bewijs. Zoo 
ä 
4 
n de n handel, een makelaar. Zoo zegt men ook it Dy, Wo) me - letterl. „gebloemde tand 
m scherpe mond”, voor veen gladden vogel, een rappe tong,” en in Emoy zúng-gêe ir FT : 
gtterl. „de tanden verzachten” voor ween toontje lager aanslaan.” Het woord gée beteekent zelfs 
en soort van winkel, waar men goederen kan inbrengen om door den winkelier te doen verkoopen, 
a als zoodanig spreekt men o. a. van een ti-d-gée re 4F Fr i. e. een plaats waar men 
arkens vermakelaart, enz. 
) Fr EC) ET] pr Anderen bestempelen echter den 2den van de twaalfde 
maand met dezen naam. (*°) B Fr () IN ed 

