— 184 — 
uitgemaakt en alleen dit is zeker, dat men die wondereilanden tot op den huidigen 
dag nog niet gevonden heeft. Wij keeren thans tot de Geniü terug. 
Men onderscheidt ze in twee hoofdsoorten, en wel in aardsche (83°), die in de 
eenzaamheid van de bergen wonen en daarom geboorte hebben gegeven aan de bena- 
ming Sijen Áils, d. w. z. menschen { in de bergen WI, en in Aemelsche Ge- 
nij (%), die boven in den hemel, in de sterren huizen, en dus nog verder dan hunne 









aardsche confraters boven alles staan wat menschelijk is. Men heeft echter nog tus- 
schenrassen. Zoo gelooft men aan de zoogenaamde menschelijke Genù ($°), die zich hebben 
losgemaakt van alles wat des vleesches is en zich in volkomen zielerust kunnen ver- 
heugen zonder nochtans de onsterfelijkheid te bezitten. Verder aan goddelijke Genii (33), 
die reeds de onsterfelijkheid zich hebben verworven en thans op de wondereilanden 
rondzwerven waarvan wij gesproken hebben; en eindelijk aan spookachtige Genü (%%), 
dat zijn dezulken die zich van alle vleesch hebben ontdaan, doch noch onder de men- 
schen, noch onder de vier andere klassen van Genü leven. Zij zijn dus als een soort 
van paria's onder hunne confraters. 
Er zijn voornamelijk acht Genii die bij de Taoisten bijzonder in aanzien staan, 
en de Patriarch Luu behoort tot die van betrekkelijk jongen datum onder hen. Zijn 
eigenlijke naam is Lu Jen (*%), die in Bmoy Zoe-Gjém wordt uitgesproken, doch nog 
meer is hij aldaar bekend bij zijn titel Loe-Tong-Pien (°°), d. i. Zoe de Gast van de 
Grot. Men stelt zijne geboorte in het jaar 755. Een ijverig aanhanger van de sekte 
der Taoisten verwierf hij zich door vlijtige studiën den tweeden en derden letterkun- 
digen graad (7), en werd vervolgens aangesteld tot prefect van het district Teh-Hwa (3%), 
in het Noordwesten van de tegenwoordige provincie Kiangsi. Het was hier, in de 
eenzaamheid: van den Loe-Sjan (39), een bergketen die zich ten Zuiden van de tegen- 
woordige departementshoofdstad Kioe-Kiang (#°) aan den oever van den Jangtsze uit- 
strekt, dat hij een verschijning had van Tsjoeng Li Khuen (*l), den voornaamste van 
de acht Genii, die onder de Tsjow-dynastie zich het levenselixir had weten te bereiden. 
Lu Jen, een vurig ijveraar zijnde voor de Taoistische beginselen, drukte hem terstond 
zijn innig verlangen uit al het zijne te mogen toebrengen tot de bekeering van zijne 
medemenschen tot de ware leer: — doch eerst moest hij een tiental beproevingen en 
bekoringen doorstaan alvorens hem een zwaard werd afgestaan van bovennatuurlijke 
kracht, en hij de macht ontving om tooverformulieren uit te spreken. Met deze 
krachtige middelen gewapend doorkruiste hij het Rijk van het eene einde tot het 
(2e) Hij 41 ‚ Deze bewoonden, volgens de Taoistische legenden, vooral het wonderbare 
Koen-Loen gebergte of den zoogenaamden Hindoe-Koeh, onder leiding van „de Koninklijke Moeder 
van het Westen”: zie bladz. 10, noot 25. 
DR fl en A fl © mp fl © HM il. 
Ce Bn Cn lead B C°) Zie de Encyclopedie „Vermeerderde en ver- 
beterde Schatkamer van allerhande Dingen”, hoofdst. 63, 41 FE (*) fi 4k (€) iN 
We A MH 0 HE Bk HE. 
