— 138 — 

























Khwej Sing is dus, zooals een oppervlakkige blik op een sterrenkaart doet 
zien, de onafscheidelijke wachter en satelliet van Wun Tsjhang aan den hemel: van 
daar dat het volk dan ook gewoonlijk zijn beeld naast dat van dien Hoofdgod plaatst. 
Men stelt hem meestal voor als een man met een afzichtelijk uiterlijk: trouwens, hij 
heeft zulks aan zijne hoedanigheid van-spook van den Grooten Beer te danken. Op 
het hoofd draagt hij twee uitwassen in den vorm van horens en in de rechterhand, 
die hij boven het hoofd houdt uitgestrekt, een schrijfpenseel als zinnebeeld van zijne 
waardigheid van God der Letterkunde. In de uitgestoken linkerhand draagt hij de 
onderscheidingskap, welke de examinandus, die op het staatsexamen het hoogste rang- 
nummer heeft behaald, gerechtigd is te dragen, of ook wel een stuk zilver, ter aan- 
duiding dat de pen — of bij de Chineezen het penseel — ook materiëelen voorspoed 
aanbrengt. Aan deze zinnebeeldige voorstelling knoopen de vereerders van den afgod 
een devies vast van tweeledige beteekenis, evenals de Chineezen ten opzichte van 
hunnen Oorlogsgod Kwan Ti hebben gedaan (wide bladz. 96). Piet ting tsjhoet sien (S°) 
„het penseel en de zilverstaaf steken hem uit het lichaam’, zeggen zij, doch dezelfde 
volzin, hoewel anders (5!) geschreven, beteekent ook: stellig en zeker zal men 
uitsteken’’, nl. in de wetenschap en in de ambtenaarswereld. Om nu op de beschrijving 
van het afgodsbeeld terug te komen: Khwej Sing wordt altijd voorgesteld in staande p 
houding, met den eenen voet opgetrokken en naar achter gestoken, terwijl de andere 
rust op een voorwerp in den vorm van een schepel: het zinnebeeld zijner waardigheid 
van godheid van den Grooten Beer. Is zijn beeldtenis echter op den muur of op papier 
geschilderd, dan is die schepel dikwerf nevens of boven hem afgebeeld in een kring 
van zeven stippen, die de zeven sterren van den Beer voorstellen. 
De officiëele heiligverklaring van Khwej Sing had plaats in het jaar 1314 
onder Keizer Zjun Tsoeng (52) van de Juen (5%) dynastie. Evenals van andere goden 
vertelt men ook van hem dat hij nu en dan op aarde vertoefde, en zijn intrek nam 
tijden aan te geven en te regelen. Een hemelglobe met beweegbare polen kan het doen zien 
hoe, ongeveer 5000 jaren geleden, gedurende het lentejaargetijde de staart des avonds naar het 
Oosten wees, in den loop van den zomer naar het Zuiden, in den herfst naar het Westen en in 
den winter naar het Noorden, Dat dit astronomisch verschijnsel den ouden Chineezen niet is 
ontgaan, blijkt uit het feit dat het is geboekstaafd in het werk van Hoh Kwan Tsze AB 
5 it d. i. „den wijsgeer met de kap van fazantenvederen”, wiens naam onbekend is, doch die een 
viertal eeuwen vóór Christus leefde. De Groote Beer, of liever gezegd de geest Khwej, die hem 
bewoonde, wees dus van uit zijn hoogen troon in de Pool des hemels als met den vinger de jaar 
jaargetijden aan;— hij regelde daardoor de functiën des Hemels en met deze de voortbrenging 
of de functiën der Aarde, regeerde en bestierde bijgevolg het gansche Heelal met den mensch, die 
aan hetzelve zoo in den volsten zin des woords onderworpen is, incluis: — men bestempelde hem 
dus wellicht toen met den naam van regelaar, hoofd (van het Heelal), eene beteekenis die tot heden toe 
aan het karakter el gehecht gebleven is. 
RE He MH FoM MH HX. 
ot HOH al 
