— 148 — „ 
Ook Kwan Jin is een product van die noordelijke school en als zoodanig vol- 
komen onbekend ten Zuiden van Nepal. Zuidelijk Boeddhisme noch Brahmanisme 
maken melding van haar dienst, en ook geen enkele Soetra of Boeddhistische Canon 
van het Noorden van vóór de derde eeuw voór Christus spreekt van haar. Het is 
eerst de Saddharma Poendarika, d. 1. rde Lotus van de ware Wet’, een van de negen 
Dharma’s of canonieke boeken van Nepal, die een hoofdstuk aan Avalokites'vara wijdt. 
Als afzonderlijk werk uitgegeven is hetzelve thans nog de voornaamste Canon van 
de vereerders van Kwan Jin. Het was eindelijk de ma4dyâna of de zoogenaamde 
Groote-Ontwikkelingsschool (*$) van het Noorden, die Avalokites'vara als de verper- 
soonlijking van het denkbeeld Genade eh Barmhartigheid vereenzelvigde met Mandjoes’ri 
of Mandjoes'vara, een beroemd Böôdhisattva omtrent wiens oorsprong en geschiedenis 
weinig met zekerheid te zeggen valt. Hij was een der verpersoonlijkingen van de 
wijsheid en de weldadigheid, en droeg daarom den titel van „Vorst van de leer met 
duizend armen en duizend aalmoezenbakjes (*°)”’, als wilde men te kennen geven dat 
Boeddha's leer der wijsheid allerwege als met duizenden armen om zich grijpt en 
overal gelegenheid geeft zich verdiensten te verwerven door wel te doen. Hierin is wellicht 
de verklaring gelegen waarom Avalokites' vara thans nog dikwijls wordt afgebeeld met drie 
aangezichten, of ook wel met elf in drie afdeelingen verdeeld, en waaraan hij den titel 
van isvara , vorst, te danken heeft. Hij ontleende namelijk die attributen aan Mandjoes’ vara. 
Nog met meerdere goden en godinnen werd hij in den loop der tijden en in verschillende 
rijken en landstreken verward, maar dat alles na te gaan zou ons te ver voeren; het 
zij genoeg dat wij, na in het kort den Imdischen oorsprong van Kwan Jin te hebben 
nagegaan, hieronder nog de geschiedenis geven van eene andere godheid waarmede 
Avalokites'vara vereenzelvigd werd, en die, naar het schijnt, reeds op Chineeschen 
bodem tierde alvorens het Boeddhisme aldaar werd ingevoerd. 
In de mythologie der Indiërs heeft Avalokites'vara uitsluitend mannelijke attri- — 
buten, terwijl de Chimeezen bijna zonder uitzondering op Kwan Jin als op eene vrouwe- _— 
lijke godheid nederzien. Het is waar dat sommige beramingen, die zij in China 
draagt, wel van een mannelijke herkomst der godin getuigen, als bijvoorbeeld die 
van „Grooten Heer-oom (*), die te Fmoy aan hare incarnatie wordt gegeven, die ° 
men bij de feesten van de zevende maand (q. v. sub IL, 2) vereert: — doch als regel 
moet men aannemen dat Kwan Jin door de Chineezen als godin, en als zoodanig 
algemeen als het hoofd van de Kerk van Boeddha wordt beschouwd. Hoe laat zich 
(:*) Deze school werd gesticht door Nagârdjoena wit westelijk Indië, die als kluizenaar leefde on- 
der een Arjoena-hoom (Petaptera arjuna), en daaraan zijn naam vdraak (waga) van den Arjoena” 
ontleende. Hij is wellicht de grootste wijsgeer, dien het Boeddhisme ooit heeft voortgebracht, en zijne 
leerstellingen hebben min of meer de gansche kerk, voornamelijk den noordelijken tak, doortrokken. 
Hij stierf in de tweede eeuw vóór, of in de tweede eeuw na Christus. 
Oa AE Wee 
ol Aal A 
dn an. 
adden 

