— 154 — 
hel en getuige te zijn van al de ellende en de martelingen, die de afgestorvene zon- 
daars te verduren hebben. Doch allerwege waar zij zich vertoonde openbaarde zich 
reeds hare genadegevende kracht en werden de gemartelde zielen, door hare invloed- 
rijke gebeden en machtige genadespreuken geholpen, in legio naar de aarde terugge- 
zonden. Ook de vorsten van de onderwereld verzochten haar hen die wonderdoende 
gebeden te doen hooren. Zij voldeed aan dit verzoek, doch onder voorwaarde dat 
alle zielen van de hel alsdan zouden worden vrijgelaten : — men willigde dit in, en 
in een ommezien veranderde de plaats van marteling in een hemelsch Paradijs. Alle 
zielen keerden naar de aarde terug, doch Jama, die begreep dat zijn hellerijk op het 
punt stond te verloopen, haastte zich afstand van hare ziel te doen, en deed haar on- 
middelijk naar de aarde terug geleiden. 
Toen Miao Sjen ontwaakte wist zij niet waar zich heen te begeven, doch daar 
kwam Sakyamoeni, de beroemde stichter van het Boeddhisme, op een wolk naar haar 
toedrijven, en stelde haar voor naar den berg Phoe-Tho, op het Wierook-eiland (#7), 
niet het leven in Hemel en Hel, zooals door de Christelijke kerk gepredikt wordt. Wat nu den 
Hemel betreft: daaronder verstaan de Boeddhisten de drie rijken, die wij in noot 21 op bladz. 5 
hebben aangehaald, en die eene ziel te doorloopen heeft die zich los wil maken van alles wat der 
wereld is, om daardoor te geraken tot den toestand van Nirvana, waar zij tot het niet geraakt en in 
het Boeddhaschap wordt opgelost. Men heeft er met geen laatste oordeel te doen, want wie zou 
opperste rechter zijn in een godsdienstsysteem, dat geen God erkent die absoluut heerschappij voert- 
over leven en dood? Ieder heeft het, volgens de onverbasterde leer van Boeddha, volkomen in zijn macht 
zich zelven dien zaligen toestand van onbewustheid in Nirvana te scheppen. Echter heeft het Boed- 
dhisme van het Noorden nog ter wille van den gewonen mensch, die niet in staat is den toestand 
_ van Bôdhi te bereiken, een ander Paradijs uitgedacht, gelegen in het Westen des Heelals, waar 
Amitabha of de „Grenzelooze Eeuwigheid” den schepter zwaait. Over het lot van de ziel na den 
dood wordt voor zulke middelmatige lieden eene beslissing genomen door Jama, den Rhadamantus 
der Chineezen en den God der Dooden van de Aryers, wiens woonplaats door het Brahmanisme werd 
verlegd van den Hemel naar de Hel. Die Hemel, waar hij eenmaal woonde, wordt nu nog door de 
Boeddhisten beschouwd als de derde Dêvalôka, of de derde van de zes hemelen die tusschen de 
Brahmalôka (zie blad. 5, noot 21) en de aarde zijn ingelegen, doch van den Hellegod zelven wordt 
in hunne werken zelden gewag gemaakt. Zijn naam wordt in het Chineesch veelal verbasterd tot 
Jen Mo Lo r B ZE, of ook wel tot Vorst Jen Lo Kl Zi FE ‚en hij is al- 
tijd op de lippen des volks wanneer er sprake is van het toekomstig leven. Jama was, naar de le- 
gende verhaalt, oorspronkelijk een aardsch koning. In een bloedigen oorlog gewikkeld sprak hij zijn 
wensch uit om vorst van de hel te worden, en inderdaad, hij werd als Jama herboren en achttien 
zijner legerbevelhebbers trokken met hem naar de hel. Aan elk werd het bestuur over eene afdeeling 
der onderwereld toevertrouwd, en ook hun geheele leger van 80,000 man volgde hen daarheen en 
doet thans dienst als pijnigers, beulen en scherprechters. Jama’s zuster oordeelt over de vrouwelijke 
misdadigers, daar hij zelf zich slechts met de mannelijke bemoeit. Doch drie malen daags wordt hem 
en al zijnen onderhoorigen kokend koper in den mond gegoten en door een duivel in de keel gewron- 
gen als straf voor vroegere vergrijpen, doch zoodra hij al zijne misdaden zal hebben uitgeboet zal hij 
herboren worden als Boeddha, onder den naam van den Universeelen Koning SE FE == 
Eitel, „Handbook of Chinese Buddhism”, bladz. 173. 4 
Cc) A B KH. 

