— 158 — 
legio van die kwaadwillige wezens en ze verstrooide en versloeg : daarover kunnen wij 
gevoegelijk heenstappen. Wij vermelden tot besluit alleen maar, dat het echtpaar op 
het eiland aankwam en terstond Miao Sjen ontwaarde, gezeten op haar troon zonder 
armen of oogen. Desniettemin werd zij onmiddelijk door hare beide ouders herkend. 
Diep bewogen en vol berouw drukte de vorst zijn innig verlangen uit, dat hij in 
staat mocht worden gesteld haar het leven terug te geven met ongeschonden armen 
en oogen (*), en inderdaad, nauwelijks had hij dezen wensch geuit of Miao Sjen 
stond voor hem, onverlet en ongedeerd. Dit wonder bracht het Koninklijk echtpaar 
geheel en al tot inkeer. Het besloot zich, evenals Miao Sjen, aan losmaking van het 
aardsche te wijden en zich over te geven aan het ascetisch leven. | 
— Hoewel nu deze levenslegende van Kwan Jin een waar mengelmoes daarstelt 
van Boeddhistische en Taoistische begrippen, zoo biedt zij toch ook enkele deugde- 
lijke gronden aan ter staving van hetgeen wij boven zeiden, namelijk dat Kwan Jin 
als godheid in China bestond alvorens het Boeddhisme er werd ingevoerd. De aan- 
gegeven datum van hare geboorte, die door de legende op 25 eeuwen vóór Christus 
wordt gesteld, strekt, hoe weimig vertrouwbaar voor het overige ook, daarvan mede ten — 
bewijze. Sommige Chineesche schrijvers verwerpen echter die hooge oudheid, en 
trachten Koning Tsjoang te vereenzelvigen met een Keizer van denzelfden naam uit 
de Tsjow-dynastie, die in de zesde eeuw vóór Christus regeerde; maar dit doet tot 
het feit, dat wij wenschen te staven, evenwel niets af, aangezien dat tijdstip toch nog 
zeven eeuwen vóór de invoering van het Boeddhisme valt. De vrouwelijke attributen 
van de Chineesche Kwan Jin, alias Miao Sjen, die de Boeddhistische Avalokites' vara 
niet bezit; de onjuiste vertaling van den naam der Hindoesche godin, waarbij blijk- 
baar voordacht in het spel is geweest: dit alles vindt ook nu op eenmaal eene be- 
vredigende verklaring. Doch wij hebben hierop reeds aan het einde van $ 1 gewe- 
zen, en kunnen dus hiermee volstaan. De legendarische levensgeschiedenis van Miao 
Sjen geeft ons ook tegelijkertijd het middel aan de hand om de beeldtenis van Kwan 
Jin met al hare attributen en bijvoegsels te verklaren. Gewoonlijk ziet men haar 
in peinzende houding, staande of gezeten op een wolk of op eene lotusbloem, met 
een stralenkrans rondom het hoofd. Naast, voor of achter haar staat de Drakendoch- 
ter met een groote paarl, waaruit een vlammend licht straalt, in de hand, terwijl 
Sjen Tsai met de handen gevouwen en als in biddende houding tot haar opgericht, 
zich aan hare andere zijde bevindt. In de hand draagt Kwan Jin een rol papier of 
een boek: het zinnebeeld van het prevelen van gebeden waardoor zij hare Boeddhis- 
CA F Ze HR Volgens Eitel, „Handbook of Chinese Buddhism”, bladz. 20, 
werd deze volzin verkeerd begrepen, en verstond men „duizend armen en duizend oogen” F 
F- F HX, waardoor aanleiding werd gegeven tot het afbeelden van de godin met ver« 
s heidene armen en aangezichten. De verklaring, die wij in $ 1, in verband met hare verwarring 
met Mandjus’ri, hebben gegeven, is echter klaarblijkelijk juister en meer aannemelijk. 
MEE Amt en 
8 
* 
ë, 
J 
„dj 
Î 
b 
