
— 159 — 
ische zaligheid heeft bewerkt, en waardoor ook ieder ander sterveling zich de Nir- 
vana kan veroveren:— of ook wel een groenen tak, waarmee zij wordt verondersteld 
het ambrosia der goden om zich heen te sprenkelen. Dit heilige vocht, het Amrita 
van de Indiërs, heet bij de Chineezen „zoete dauw” (°*), en wordt door de priesters 
bij verschillende gelegenheden uitgesprenkeld in de lucht om geesten en spoken to 
laven en te drenken, onder anderen in de zevende maand (%°), op den offerdag aan 












de zielen van de hel. Nevens Kwan Jin’s beeldtenis ziet men dan ook dikwerf een 
pot, die verondersteld wordt dien godendrank, dien nectar te bevatten. Hindelijk 
nog plaatst men nevens haar dikwerf een vogel, die haar in den bek een snoer van 
paarlen aanbrengt, om zich om den hals te hangen als teeken van haar waardigheid. 
Het is stellig niet noodig te vermelden, dat niet al die trawanten en voor- 
werpen steeds gezamenlijk bij de beeldtenis der Godin zijn te vinden. Niet zelden 
vordt zij zelfs eenvoudigweg voorgesteld door een stuk papier, waarop haar naam of 
een harer titels is geschreven. Is hare beeldtenis geschilderd aan den wand, dan zal 
men steeds een of meer harer onderscheidingsteekenen of trawanten nevens haar zien, 
doch naast haar afbeeldsel in metaal, porcelein of klei is zelden de vogel of een harer 
volgelingen aangebracht. Hee Kwan Jin ook nog als patrones van gehuwde vrouwen 
en als beschermgodin tegen kinderloosheid wordt afgebeeld met een kind op den arm: 
daarover hebben wij in $ 1 reeds gesproken. 
Tot besluit zij nog met een enkel woord gewag gemaakt van de geregelde 
vereering, die in den loop van het jaar door het volk van zuidelijk Foehkjen aan de 
Godin der Genade wordt gebracht. Hare drie hoofdfeestdagen zijn de 19de van de 
tweede, de 19de van de zesde en de 19de van de negende maand. HPerstgenoemde 
is, zooals wij in de legende van Miao Sjen hebben gezien, in de eerste plaats de da- 
tum waarop haar vader naar het wonderdoende beeld een bedevaart volbracht, die 
tengevolge had dat de Koningin van Miao Sjen zwanger werd, en ten andere de dag 












vaarop de godin door alle goden" en godinnen op het Wierookeiland tot hoofd van 
de Boeddha's werd gewijd; — doch de beide andere dagen weten de Chineezen niet 
oed thuis te brengen. Sommigen beweren dat het de geboortedatums zijn van hare 
zusters; — anderen willen dat zijzelve op die dagen geboren of gestorven is of den 
parelsnoer ontving, dien zij om den hals draagt, doch wat hiervan zij: dit schijnt 
eker, dat de Chineezen omtrent den oorsprong van die dagen niets met zekerheid 
@ zeggen weten. De vereering der Godin op hare drie feestdagen komt ongeveer op 
dezelfde offerplechtigheden neer. Men plaatst de gewone „offerschotels” waarvan op 
bladz. 38 is gesproken, voor de huisgoden waaronder zij, zooals wij hebben gezien 55) 
opgenomen is, en offert op de gewone wijze onder het branden van goudpapier en 
wierook. Vleeschofferanden worden echter aan Kwan Jin niet verstrekt, omdat zij 
(2) H EE jk. Vergelijk ook de aanteekening omtrent den vijgeboom in onze ver- 
handeling over den dag van het Gravenfeest, $ 2, tegen het einde. 
(C°) Zie aldaar, sub II, 2. 
€) Bladz. 8, 
pen ETA EO 
