DERDE MAAND, DERDE DAG. 
HET FEEST VAN DE DERDE MAAND. 







Offerande van de eerstelingen van het graan aan de huisgoden, Hare prototype in het 
„Boek der Ceremoniën”, Offerande op het vasteland ter herdenking van de gesneuvelden in 
den oorlog tegen Koxinga. Krijgsverrichtingen van dezen in dit gedeelte der provincie. Zijne 
vestiging op Formosa. 
Offerande aan de voorouders in de stad Emoy op den 3den van de derde maand. De 
periode siong-sòe. De twaalf maanden van het Chineesche jaar. Namen van den feestdag. 
Deze dag is niet gewijd aan de vereering van de een of andere speciale god. 
heid, maar wordt, te FPmoy althans, in sommige gezinnen slechts gevierd met eene 
offerande aan de gezamenlijke huisgoden. Het hoofddenkbeeld, dat hieraan ten grond- 
slag ligt, is waarschijnlijk het aanbieden van de eerstelingen van den oogst en het 
bidden om zegen over het rijpende koren. Want in de derde maand is het wintergraan 
reeds gedeeltelijk binnen, of althans bijna geschikt om te worden geoogst (*), en dient 
een gedeelte ervan aan de hoogere machten geofferd te worden: — tot dat doel vers 
waren en andere artikelen (zie bladz. 24) aan de goden van het huis. Sommigen, 
maar lâng niet allen, brengen buitendien nog eene offerande aan de voorouders, doch 
hierbij houde men het volgende in het oog. Zooals wij naderhand in onze verhande- 
ling over het reinigen der graven zullen zien, wordt op den dag waarop deze plech- 
tigheid plaats heeft eene algemeene offerande aangeboden aan de voorvaderlijke tablet- 
ten; en terwijl nu het volk te Emoy als regel slechts dezen éénen offerdag viert, 
wordt op het rondom gelegen vasteland algemeen, en in Fmoy slechts bij witzondering, 
nog een offerande bovendien op den Sden van de derde maand aan de vaderen opge 
dragen. Wij zullen zoo aanstonds zien waarom. 
De offerande van de eerstelingen van den oogst, waarvan zooeven gesproker 
is, vindt waarschijnlijk haar prototype in de offerande, die in de hooge Oudheid doo 
den Keizer in de laatste maand van de lente opgedragen werd. Het is alweder de 
Zi-ki, dat in menig opzicht zoo onschatbare doeument der oudheid waarvan wij 1m dé 
noot op bladz. 71 gesproken hebben, hetwelk die Keizerlijke offerande aan de verge: 

(5) Het werk: /de School voor de Jeugd” 41] REEN zegt: „Het koren ontkiemt in der 
„regel in de lente en wordt geoogst in den winter, doch de tarwe is rijp in de vierde maand.” Zie 
hoofdst. 1, Ek HF eha, 
