
— 163 — 
telheid heeft ontrukt. Men leest daar in het hoofdstuk over de #Maandelijksche Voor- 
schriften” : 
6 „In de laatste maand van de lente oftert de Keizer asterkleurige kleederen aan 
„de overledene Keizers”. — Volgens de commentaarschrijvers was de gele kleur der 
asters hier het zinnebeeld van de pas ontluikende blaadjes van den moerbeziënboom, 
want de offerande diende tot afsmeeking van zegen over de zijdecultuur. — # Vervol- 
mgens’’, zoo meldt de Zi-Mi verder, „ging de Keizer in een schuit, offerde een steur 
„in den voorvaderlijken tempel en smeekte om een ruimen tarweoogst”. Men kan 
hieruit bijna met zekerheid opmaken, dat dit bidden voor de tarwe zal zijn. gepaard 
gegaan met eene offerande van de eerstelingen van den oogst, want, zoo leest men : 
de Keizer oflerde kleederen om zegen over de zijdeteelt, en visch om zegen over de 
vischvangst: en zou hij dan geen tarwe hebben geofferd bij het bidden om zegen over 
den oogst van dit gewas? (®) 
Wij hebben zooeven aangestipt, dat in de laatste helft van de lente op het 
vasteland rondom Emoy meestal twee offeranden aan de voorouders worden gebracht. 
Ben daarvan staat in verband met de viering van het Gravenfeest, en zal daarom in 
het tweede hieraanvolgende opstel op nieuw te berde komen; doch de andere, die 
van den Sden van de derde maand, wordt te Emoy slechts door enkelen, op het 
vasteland daarentegen algemeen gevierd, en schijnt in verband te staan met oorlogs- 
feiten, waarvan dit gedeelte der provincie in de laatste helft der zeventiende eeuw 
getuige was. De vermaarde Koxinga, ook in onze geschiedenis welbekend en zeer ten 
onrechte voor een gewoon zeeroover uitgekreten, beheerschte-de zuidelijke zeeën, en 
ield de vaan des oproers krachtig tegen de Tartaarsche dynastie omhoog. Deze had 
eh op verraderlijke wijze van den troon van China meester gemaakt en alle provin- 
reeds tot onderwerping en gehoorzaamheid gebracht, maar desniettemin hield 
Koxinga met groote heldhaftigheid de zaak van het wettige vorstenhuis der Ming 
staande en handhaafde zich als absoluut heer en meester over de zeeën. In 1658 deed 
hij een landing te Emoy en belegerde Hái-Tîng (3), een vesting op den zuidelijken 
oever van de Drakenrivier. Hen bloedige zeeslag tegen de Tartaren eindigde hier met 
een zware nederlaag der laatsten: Hái-Tîng werd genomen en het geheele Zuiden 
der provincie uitgeplunderd en verwoest. Eindeloos waren de gevechten, die Koxinga 
tegen de Tartaarsche troepen te leveren had, en ontelbaar was het aantal dooden, dat 
in dat tijdperk van worsteling op het slagveld viel, doch eindelijk was onze held ge- 
noodzaakt het vasteland te verlaten en,‚ na nutteloos zijn geluk op de meer noordelijke 
kusten te hebben beproefd, zijn heil op het tegenover Eimoy gelegene Formosa te 
zoeken. Hoe deze onderneming met de uitdrijving der Hollanders eindigde, is genoeg 
bekend dan dat wij erbij zouden behoeven stil te staan. 















4 _ (°%) Men houde in het oog, dat deze Keizerlijke offerande echter evengoed de prototype zijn 
4 
kan van die, welke thans nog aan de voorouders wordt gebracht op den feestdag van het reinigen 
der graven. Zie ons opstel over dien dag. 
Oo Mm We. 

