HET TIJ DPERK VAN HET KOUDE ETEN. 






















ä $ 1, — Uitblussching en vernieuwing van de vuren: een algemeen gebruik onder alle 
volkeren die de zon aanbaden. Vernieuwing der Vestaalsche vuren in de lente te Rome; 
vuurfeest in het voorjaar in Syrië, Perzië, Egypte en Griekenland. Vuurverbod in China en 
bepalingen dienaangaande gedurende de dynastie der Tsjow. Het ontleenen van het nieuwe 
vuur aan de zon door middel van brandspiegels. De Asjow-li of „het Boek der Ceremoniën 
van het huis der Tsjow”. Ontsteking der oftervuren aan de zonnestralen met behulp van 
brandspiegels in Peru gedurende den bloeitijd van de oude [mca’s. 
Legende aangaande den oorsprong van het vuurverbod in China, Het rijk der Tsin. 
De overleveringen van Tso Khioe Ming, of de zoogenaamde 7'so-tsjhuen. Meening van den 
schrijver Li Fow omtrent de vernieuwing van de vuren in de lente. De aanleiding daartoe is 
de zonvereering, die zoowel in China als bij de oude Egyptenaren, Perzen, Grieken en Romei- 
nen het lentejaargetijde kenschetste. Vernieuwing van het vuur in de Katholieke en de Griek- 
sche kerken op Zaterdag vóór Paschen. De periode van het koude eten in China vindt eenig- 
zins haar parallel in onze vasten en in de treurfeesten, die in de Oudheid den gang van de 
zon door het lentepunt voorafgingen. 
$ 2, — Paascheieren in Europa en in het China van voorheen en thans. Hun 
oorsprong in het wereldei der Magiërs, Egyptenaren, Grieken, Japaneezen en Chineezen. Reden 
waarom men eieren van hoenders en. van geene andere vogels gebruikt. De haan, het zin- 
nebeeld van de zon en van de lente, en als zoodanig in China tegen Nieuwjaar boven de deu- 
ren geplaatst. De haan als spookverdrijver in Europa en in China. Het eten van kippeneie- 
ren in China op Nieuwjaarsdag. Groote verbreiding der paascheieren over de wereld. Reden 
waarom zij worden gekookt. Opheffing van de periode van het koude eten. 
i 
s 1 
HET UITDOOVEN EN VERNIEUWEN VAN DE VUREN. 
Boulanger zegt in zijne dissertatie over Helias en Enoch (*), dat alle aanbid- 
ders van het zonlicht op gezette tijden van het jaar hunne heilige vuren uitbluschten. 
Dit geschiedde onder andere vóór de lente-evening, opdat men ze weder met hernieuw- 
den luister zou kunnen ontsteken zoodra de zon het voorjaarspunt zou zijn gepasseerd 
en dus hare jaarlijksche overwinning op de duisternis zou hebben behaald. „C'était 
và Ventrée du printemps, que le Pontife à Rome allait prendre le feu nonveau sur 
„lautel de Vesta: ddde quod fieri novus ignis in aede dicitur, et vires flamma refecta 
(©) Bladz. 286, 
