á | 
— 119 — 
wereldbeschouwingen de wijsbegeerte der Chineesche Oudheid aan! Kwan Tsze zeide, 
zooals wij zooeven zagen, dat de versierde eieren, die men ter viering van de len- 
tezon bezigt, het zinnebeeld zijn van het opgestapelde verborgene goede in de Natuur, 
Btwelk men door het aanwenden van warmte wenscht te doen te voorschijn komen 























en naar alle kanten uit te strooien”’:-—de wereldbeschouwing van Plutarchus wil, 
dat alle voortbrengselen der Natuur door de zon in het wereldei worden uitgebroeid. 
En ander Chineesch schrijver zegt: „Ten tijde dat er nog geen hemel of aarde be- 
pstond was de chaos als een kippenei. De duisternis en de wateren begonnen zich 
yte scheiden, de nevelen en de onmetelijke ruimte verdikten en verdeelden zich en 
yde jaarkring (der Natuur) ontstond”….(#7). Het boek van de „Wetten van de 
Omwentelingen des Hemels” (#8) zegt het eveneens, dat „de hemel is als een kippenei 
wen de aarde tusschen de hemelen is ingeplaatst evenals het geel in het midden van 
„het ei’: — kan men dus in deze cosmogonische denkbeelden van de Oudheid niet 
gemakkelijk den oorsprong van de paascheieren ontdekken? 
Kwan Tsze, wiens woorden wij reeds twee malen hebben aangehaald, geeft den 
sleutel als hij zegt: „dat men eieren beschildert en kookt is om het opgestapelde ver- 
yborgen goede der Natuur te doen te voorschijn komen, en al hare voortbrengselen 
„naar alle kanten uit te strooien’ Inderdaad, gedurende het koude jaargetijde heeft 
de Natuur als in een winterslaap verkeerd. Boomen en planten waren als afgestor- 
ven; de zon was naar de zuidelijke hemispheren, naar den Tartarus, afgedaald en niets 
van wat de aarde en de Natuur in haren schoot verborg kon tot ontwikkeling komen. 
Doch nu breekt het voorjaar aan. Meer en meer nadert de zon onze noordelijke stre- 
zijn toenemenden glans en kracht. Windelijk treedt de zon (wij spreken 2000 jaren 
vóór Christus) op het tijdstip der lente-evening in het sterrenbeeld den Stier. De 
dagen behalen nu de overhand op de nachten en de Geest der Duisternis Typhon, 
hriman, Satan, Jin of hoe hij ook heeten moge, wordt voor goed ten onder gebracht 
r overwonnen: het zonlicht triomfeert en over de gansche aarde werpt het nieuw 
even en een nieuw kleed van groen en bloemen. Het is alsof de Stier des hemels, 
die den toegang tot het noordelijk halfrond bewaakt daar waar de zonsweg den equa- 
jr kruist, met zijne hoornen het wereldei verbrijzelt en den nieuwen Osiris eruit te 
voorschijn komen doet. Is het nu niet verklaarbaar waarom de Egyptenaren een ei 
plaatsten tusschen de hoornen van Apis, de Japaneezen in hunne zonnetempels een stier 
fbeelden die met den kop een ei verbrijzelt, en de Grieken het wereldei nederlegden 
aan de voeten van hun Zonnegod, hun Bacchus, afgebeeld met de hoornen van den stier ? 
(°°) Zie de Annalen van de drie en de vijf Dynastiën” —= TH, EES XL door Soe 
f sjing ÍR Ee } aangehaald in de Encyclopedie „Spiegel en Bron van alle Onderzoek”, hoofdst. I. 
COR HK & HE. 
