
— 183 — 
namelijk dat de paascheieren ten doel zouden hebben het herdenken van de nieuwe 
zon, die in de lente wordt geboren, ziet men dus ten zeerste gestaafd en versterkt 
door hetgeen wij ten aanzien van de kippen- en eendeneieren van den Chineeschen 
Nieuwjaarsdag en de periode van het koude eten hebben aangevoerd. Schlegel, die — 
wij gelooven voor het eerst — in het tijdschrift „Notes and Queries on China and Japan’ 
(59) en in zijne dissertatie „Chinesische Bräuche und Spiele in Wuropa’ (6°) de aan- 
dacht op het bestaan der paascheieren in China heeft gevestigd, tracht te verklaren 
waarom de eieren worden gekookt en niet rauw gebruikt, en meent dat gedurende het 
tijdperk van het koude eten, als wanneer geen vuur mocht worden ontstoken, slechts 
hardgekookte eieren konden worden bewaard, daar andere spijzen aan bederf en rotting 
‘onderhevig waren. Met deze verklaring kunnen wij ons echter niet vereenigen, want 
een volk, hetwelk het reeds zóóver heeft gebracht dat het eieren toebereid ge- 
_ bruikt, kan ook wel worden verondersteld gekookt of gebraden vleesch, rijst, meelspij- 
zen en dergelijke voedingsmiddelen te hebben gekend, die zich even goed drie dagen 
kunnen houden als gekookte eieren. Slaat men bovendien de Fneyelopedie # Vermeer- 
derde en verbeterde Schatkamer van allerhande Dingen” op, en wel het vijfde hoofd - 
stuk waarin de periode van het koude eten wordt behandeld, dan stuit men op ver- 
scheidene aanhalingen waarin melding wordt gemaakt van koekjes en andere spijzen 
wit gierst en rijst, die met het oog op de Adan-súet werden vervaardigd, doch van hard- 
gekookte eieren wordt als zoodanig nergens gesproken. Zou het koken niet veeleer 
eene zinnebeeldige voorstelling wezen van de zonnewarmte, die op het wereldei moet 
inwerken om er het groen en de bloemen der Natuur uit te doen ontluiken? Wij 
noodigen den lezer wit de woorden van den wijsgeer Kwan, die wij in bovenstaande 
regelen reeds drie malen hebben aangehaald, nog eens na te lezen en zelve te oordeelen. 
Wij kunnen ‘hiermede gevoegelijk van de periode van het koude eten afstap- 
pen en vermelden alleen nog maar dat zij, na sinds de dynastie der Han eenigzins in 
onbruik te zijn geraakt, in de vijfde eeuw van onze jaartelling door Keizer Woe Ti 
(61) van de Wej-dynastie (2) bij speciaal edict geheel en al werd opgeheven, op grond 
dat zij voor de volksgezondheid schadelijk werd geacht (©). 
the blaze and crackling of a large bonefire, with singing and shouting, in honour of the Resurrection. 
They made us presents of coloured Eggs and Cakes of Easter Bread.” 
Haster Day, says the Abbé d’ Auteroche, in his Journey to Siberia, is set apart for visiting 
‚a Russia. A Russian came into my room, offered me his hand, and gave me, at the same time, an 
egg. Another followed, who also embraced, and gave me an egg. I gave him, in return, the egg 
which 1 had just before received. The men go to each other’s houses in the morning, and introduce 
themselves by saying, „Jesus Christ is risen” The answer is, „Yes, he is risen.” The people then 
embrace, give each other eggs, and drink a great deal of brandy... 3 
(5) Deel II, bladz. 21. (°°) Bladz. 5. 
() E Dr (ef) Ook wel genoemd de dynastie der Toba of Topa, waarvan hiervoor 
_op bladz. 60 in noot 135 gesproken is. (°°) Mayers, „Chinese Reader's Manual”, No. 253. 

