ä 
— 198 — 
de Dhal-Dhal, Hoessein’s paard, mét andere voorwerpen worden rondgedragen óm daärna 
begraven te worden, en Tabuts of tijdelijke mausolea worden opgericht om wierók te 
branden en grafplechtigheden te verrichten. Deze Tabuts zijn klaarblijkelijk overblijf 
selen uit vroegere godsdiensten, op wier bouwvallen de Islam zich gevestigd heeft, 
want de Koran noemt ze niet en in Arabië zijn ze onbekend: ja, vele orthodoxe 
Muzelmannen zien er zelfs met afschuw en minachting ‘op neer. 
De Farurhardin Jasan eindelijk, of het zielenfeest der nog onbekeerde Parsen, 
biedt nog meer punten van overeenkomst met het Chineesche Gravenfeest aan. Niet 
alleen dat de volgelingen van Zoroaster evenals de Chineezen de nagedachtenis der 
dooden in hunte huisgezinnen zorgvuldig bewaren door het verrichten van geregeld 
terugkomende eeremoniën: ook brengen zij jaarlijksche offeranden aan de zielen 
waarom niemand zich bekommert, dezelfde ongeveer, die men in China in de zevende 
maând (g. wv.) terugvindt. Men vervaardigt ronde koekjes, die den naam dragen van 
daruns en met allerlei andere offerwaren door de priesters worden gezegend en behekst — 
men oflert vervolgens alles aan de zielen van de afgestorvenen en trekt gezamenlijk 
de bergen in naar de begraafplaatsen, om er te offeren en voor de zielerust der dooden 
te bidden. 
Het Gravenfeest van de Javanen gelijkt ook in vele opzichten op dát van de 
Chineezen. Het wordt gevierd in de achtste maand van het Mohammedaansche jaar, 
„de maand Saban, en deze heeft daaraan zelfs een nieuwen naam, dien van Roewah 
„ontleend, waarmede zij gewoonlijk op Java genoemd wordt. Dit roewah is eigenlijk 
ween verbastering van het Arabische arwahh, het meervoud van roehh, geest. De 
„Mohammedaansche invloed is hier merkbaar daarin, dat voor de vereering der geesten 
wvan de afgestorvenen eene maând van het Mohammedaansche jaar is afgezonderd, en 
ydat de nieuwe naam dier maand niet oorspronkelijk Javaansch, maar Arabisch ís. 
„Het is wit zulke voorbeelden duidelijk, dat zij die den Islam op Java gevestigd 
hebben „ den óvergang voor den inlander gemakkelijk hebben gemaakt, door zich 
maar zijne denkbeelden en gebruiken te schikken (2). De hulde aan de overledenen 
pin de maand Roewah bestaat deels in het schoonmaken hunner graven, deels in of- 
„fermalen, die waarschijnlijk, naar het verschillend standpunt van den inlander, nù 
weens als offers aan, dan eens als offers voor de zielen der afgestorvenen worden opge- 
uvat (?!). Voor die offers is wel de maand, maar geen bepaälde dag in de maand 
aangewezen (°%). De gebruiken bij die offers schijnen, evenals hunne namen, in de 
yverschillende deelen des eilânds zeér te verschillen. Volgens den heer Poensen (23) 
hebben Zj in Kediri plaats ten huize van het dessahoofd, waar zich de dessabewoners, 



… 

(£°) Dit is dezelfde politiek, die, zooals wij hebben gezien, de Jezuiten in China ten opzichte 
an hunne bekeerlingen huldigden, en er misschien een Christendom met voorvaderlijken eeredienst 
ou hebben gesticht, indien de Pausen niet tusschenbeiden waren gekomen. 
_ (@) Bij de Chineezen is het eerste het geval. Zij offeren op het graf aan, niet voor den 
öde. (2) Juist als in China, zooals wij hebben doen zien. 
(@°) /„Mededeelingen” X, 31. 
13 
