— 196 — 























provincie Foehkjen te vuur en te zwaard verwoestte. Alles vluchtte voor hem uit. 
Toen hij het dorpje Sjih-Pih (*) naderde, vloden de bewoners met alles wat hun 
lief en dierbaar was, en droegen hun have en goed naar het gebergte in veiligheid. 
Onder de vluchtelingen bevond zich eene vrouw met twee jongetjes: het grootste 
droeg zij op den rug, terwijl zij het kleinere kind met zich voerde aan de hand. In 
de verwarring nam zij echter een verkeerden weg, en liep rechtstreeks in de handen { 
van het hoofd der oproerlingen. Hwang Tsjhao gaf bevel haar te grijpen, en vroeg haar 
wat de reden was waarom zij den grootsten knaap op den rug droeg en den jongsten 
loopen liet. vAch, antwoordde zij, —'"de grootste is de broeder van mijnen man, 
maar de kleinste is mijn eigen kind. Stel dat ik mijn eigen zoon verliezen moet, 
dan bestaat er nog altijd kans dat ik geboorte aan een tweeden geef, maar het verlies 
van een zwager kan ik niet vergoeden, en dus ben ik wel verplicht voor dezen het 
meeste zorg te dragen.” — „Ga rustig naar uw dorp terug,’ zoo sprak Hwang Tsjhao, 
wen steek een tak van Dolichos tuberosus (2) (*2) ben in de deur van uwe woning, 
en ik zal mijn soldaten bevel geven uw huis te sparen.” De vrouw deed zooals haar 
bevolen was, en toen hare buren de bedoeling ervan hadden begrepen volgden zij haar 
voorbeeld, zoodat ten laatste aan elke huisdeur een tak van de Doliehos was te zien. 
Kort daarop kwam eene afdeeling der oproerlingen aanzetten, doch: daar zij strikt be- 
vel hadden ontvangen elk huis te sparen dat met een Dolichos was voorzien, durfden 
zij geene enkele woning schenden, daar zij alle op die wijze gewaarmerkt waren. 
Het bericht dat het dorp eene veilige schuilplaats tegen het zwaard der rebellen aan- 
bood, verspreidde zich spoedig onder de vluchtelingen van den omtrek. Hoopen volks 
stroomden van alle kanten naar het dorpje Sjih-Pih, en vertoefden er eénigen tijd 
als Hakka's (*, d. i. emigranten of gasten, een naam, dien huúnne nakomelingen 
tot op heden hebben bewaard. Toen de vrede was hersteld verlieten zij het dorp, 
waar zij een tijdelijk onderkomen hadden gevonden, en trokken naar het Zuiden; ten 
einde zich een nieuwe heimat te stichten in de bergen van het Noordoosten der pro= 
vincie Canton (#). En dit is, volgens de legende, de oorsprong van de Hakka- 
Chineezen van den huidigen dag. 
Inderdaad is het een historisch feit, dat tegen het einde van de Thang- 
nastie een opstandeling Hwang Tsjhao ale aanhangers in de tegenwoordige provin: 
cie Kwangsi bijeenbracht, daarmede een groot gedeelte van het Rijk teisterde en zelfs 
in A. D. 880 de Keizerlijke residentiestad Tsjhang-Ngan (#5) veroverde, waar hij zich tot 
alleenheerscher van China uitriep. Herst in 884 werd hij met behulp van Tartaarselie 

C) A BE Inhet district Ning-Hva BS HY, departement Ting-Tsjowfoe (zi 
bladz 7). 
OB ARO B KR. 
(**) “China Review”, deel II, bladz. 223: von the Origin and History of tliè Hakkas”, door 
Ch. Piton. 
(**) Zie boven, bladz. 82. 
