— 800 — 










dat het veeleer vreemd: zou mogen heeten indien er een volk bestond dat hare terug- 
keer niet met het een of ander feest herdacht. De geheele Natuur. wordt in het 
voorjaar als herschapen; de koude verdwijnt en maakt plaats voor eene aangename 
zonnewarmte; de eerste zware veldarbeid is afgeloopen, en het jeugdig groen der granen. 
doet den landman hoop koesteren dat eeu ruime oogst de belooning voor zijn zweet 
zal zijn. De bloesems zijn ontloken en voorspellen een overvloed van fruit en ooft; 
dankbaarheid en hoop bezielen den mensch en stemamen hem tot erkentelijkheid jegens 
den Zonnegod, die al deze weldaden uit den schoot der aarde te voorschijn komen 
deed. Vroolijkheid en vreugdbetoon zijn de natuurlijke vormen, waarin de mensch 
deze gevoelens giet, en groen, en bloemen de aangewezen, zinnebeelden waarmede, hij, 
ter begroeting van het albezielende hemellicht, zich zelven en zijne woning siert, 
Vandaar dat de bewoners van Honan zich met orchidaeën op het water. begaven» 
ten einde door de sterke geur dier bloemen de geuren der Natuur van het voorjaar j 
zinnebeeldig voor te stellen; vandaar dat in zoo vele streken elders van, het Chineesche — 
Rijk groen en bloemen in deuren en vensters wordt gestoken, opdat het nieuwe kleed» 
waarin zich de aarde steekt, ook moge worden uitgespreid over den mensch en het 
huis dat hij bewoont. 
Dit alles heldert echter nog niet op waarom in China bij voorkeur in het 
voorjaar takken, van den wilg worden gebezigd tot het groenmaken van de huizen, en 
het zal noodig wezen dat het een, en ander omtrent dien boom en zijne zinnebeeldige. 
rol, voorafga, wil men de beteekenis van dit gebruik begrijpen. Wij zullen ook hier — 
de woorden van Chineesche schrijvers tot richtsnoer nemen, doch vooraf trachten 
eenige opheldering te verkrijgen uit eene ontleding van de namen van den wilgeboom. 
De wilg is in China hoofdzakelijk onder twee benamingen bekend: Jang F5 
en Lioe Hip ‚ De eerstgenoemde naam wordt wel is waar in de verschillende deelen 
des Rijks op zeer uiteenloopende soorten van boomen toegepast, zooals bijv. op den _ 
esp of- populier, doch ten Zuiden van de Jang-tsze, waar de esp zeldzaam is, worden _ 
beiden, Jang en Lioe, steeds door het volk beschouwd een en denzelfden boom, en 
wel den gewonen wilg, te vertegenwoordigen, en als zoodanig altijd vereenigd: geschre-_ 
ven (62). De naam Jang is volkomen gelijkluidend, ook wat toon betreft, aan den 
naam van het mannelijk beginsel der. Natuur, waarvan de zon de voornaamste zetel= 
plaats, de voornaamste werkkracht is (6%), en zelfs worden beide op overeenkomstige 
wijze geschreven. Want de zon, als vertegenwoordigster van het mannelijk principe, 
heet Dj ‚ of: oudtijds eenvoudig Zj „een letterteeken dat, gevoegd achter den hiero- 
glyphvorm van een boom Kk ‚ het karakter je) vormt, hetwelk dus, ontleed 4 
zooveel beteekent als zonneboom of boom gewijd aan de zon. Fn waarom was de 
wilg aan de zon gewijd? Vroeger, in onze beschrijving van den l5den dag des j jaars 
wezen wij er reeds in het breede op, hoe de eerste maand, van, de, lente is, gewijd aan 
(C°) Zie Williams, „Syllabie Dictionary”, verbo, cit, 
(6) Vergel. bladz. 45, noot 72. 
