— 209 — 

























hare ouders begrepen de bedoeling dezer woorden miet en spraken er ook niet 
over, totdat kort daarop de broeders met volgeladen schepen uit zee terug kwa- 
vol droefheid het volgende verhaalden. Drie dagen van te voren woedde er 
vige tyfoen; hoog sloegen de golven tegen den hemel op en de schepen der 
s werden van elkander afgedreven: de oudste geraakte im een wervelwind en 
met vaartuig em al te gronde. Toen de storm zoo plotseling opstak verscheen 
er oogen een jonge vrouw. „Met de handen greep zij de touwen en het want 
asten en wandelde aldus als over een vasten bodem over de golven voort. Nu 
begrepen de ouders de bezwijming van hunne dochter. Het was hare ziel, die 
lichaam had verlaten om de broeders te hulp te snellen; maar den oudsten had 
| miet kunnen redden, daar zij te vroeg was gewekt en hare ziel dus niet den tijd 
gehad ook hem uit den storm te slepen. De droefheid en het zelfverwijt der 
s waren grenzeloos. 
___ Moen Má-Tsów-Pó — zoo gaat onze schrijver verder — den huwbaren leeftijd 
d bereikt, zwoer zij dat zij nooit zou trouwen, plaatste zich niet lang daarna in 
ende houding en stierf. Wvenals op haren geboortedag verspreidde zich ook weder- 
nu een welriekende geur over mijlen in den omtrek, en sinds dien tijd werd ie- 
n die geene nakomelingen had en tot haar zijn toevlucht nam, terstond verhoord. 
_ Het gebeurde onder de Soeng-dynastie dat twee personen, Loe Joen Tih (*) 
i Foe (1!) naar Korea zeilden. Toen zij op de hoogte van Bî-Tsioe waren gekomen 
, plotseling een woedende storm op: het schip werd overzij geworpen en bijna door 
golven verzwolgen, doch plotseling verscheen een heldere glans aan het luchtruim 
D werd het wolkenfloers vaneen gescheurd. Hen menschelijk wezen vertoonde zich 
} den mast; het bewoog zich daarin heen en weder en hield vervolgens het roer , tot 
ng het gevaar geweken en het schip gered was. Toen den Keizer zulks ter oore 
Bpel hij Má-Tsów-Pó tot godin, met den titel van Onze lieve Vrouw van 
t en Goedertierenheid (!*). Hij tiet op Bî-Tsioe een tempel bouwen tot instand- 
ing van haren dienst, en ieder van het volk bracht het zijne ertoe bij om dien 
grooten, te versieren en uit te breiden. 
| Eindelijk gebeurde het nog onder Keizer Wun (£?) van de thans regeerende 
jhing-dynastie, en wel in het zevende jaar van zijn bestuur, dat Tsjing Ho (**) op 
expeditie tegen de barbaren van het Zuidwesten (wellicht de Europeanen) in den 
el der godin zijne gebeden verrichtte en met volledig succes zijne plannen bekroond 
Op grond hiervan kreeg hare dienst de Keizerlijke bevestiging en ontving de 
den wijdschen titel van „Koningin des Hemels, Beschermster van het Rijk en 
edster van het Volk, die, begaafd met geheimzinnige wonderkracht , vervulling van 
smee kgebeden geeft, eindeloos menschlievend is en allerwege hulp verleent” (15). 
B Ln ORR EAR A. 
(5 FL Van 167164. (*) EK mm OE jg BW BR 
B A EC HE Kk HW. 
14 
