

























— JRR — 
Hoofdbeginsel der Natuur.” Dit hoofdbeginsel to, in het Manderijnsch ao geheeten : 
een woord waaraan de sekte der Taoisten haren naam heeft ontleend — moet beschouwd. 
worden als de onbekende, ondoorgrondelijke werkkracht des Heelals, aan welke alles 
wat bestaat en leeft het aanzijn heeft ontleend. Het komt dus eenigzins overeen met 
het Logos van de Grieksche wijsgeeren en met hetgeen Dupuis noemt #l'âme universelle. 
de la Nature” (%). Im dit ondoorgrondelijk beginsel der geheele schepping is de 
zon inderdaad de eerste, de voornaamste werkkracht; geen betere naam kon dus voor 
haar worden uitgedacht dan 7'ai-7o-Kong: „Heer, Koning’, of —om bij de vertaling 
te blijven die wij reeds elders van het woord Zong hebben gegeven (£5) — „bezielende 
kracht van dat universeele beginsel der Natuur.” Duidelijk schijnt dus deze naam 
op den dienst van den ouden Zonnegod te wijzen. 
Doch niet minder dan de naam geeft de groote feestdag ter eere van den god 
een bewijs voor zijne solaire afkomst. Deze valt namelijk op den 1öden van de derde 
maand, dat wil zeggen tegen het einde van de lente. De Groote God-Beschermer der 
Productie en van het Leven der Natuur heeft alsdan zijne voornaamste functiën ver- 
richt, dat wil zeggen alles is geboren en in vollen bloei, en de bevruchting van 
boomen en planten heeft door de gansche Natuur heen plaats gehad. Nu viert de 
mensch een dankfeest hem ter eere, ja men ontsteekt lentevuren en werpt zich in de 
vlammen ten einde zich te doen louteren door zijn gloed, waarvan het vuur, dat men 
heeft aangelegd, het afbeelsel is. Hier komen wij dus van zelf op een vrij sterk 
bewijs voor onze stelling, want het zijn juist die vuren welke men in de derde maand, 
en wel bij voorkeur in front van den tempel van den Grooten God-Beschermheer der 
Productie ontsteekt, die bijna onloochenbaar wijzen op de vereering van een ouden 
Zonnegod, in wien tegelijk de functiën van hoofdbeginsel van alle voortbrenging en 
van grooten Geneesheer der Natuur vereenigd zijn. ä | 
Loodra de morgenstond van den grooten dag is aangebroken, zijn priesters 
blootvoeters en toovenaars in den tempel reeds present. Stukken hout worden vers 
zameld, op een hoop geworpen en aangestoken, en terwijl een gedeelte der aanwezig e1 
zich bezig houdt de opstijgende vlammen ruimschoots met houtskolen te voeden, plaatse: 
anderen de afgodsbeelden van den tempel in de voor hen bestemde palankijns. ; 
op draagt men ze naar buiten naar het met volk bedekte plein. De blootvoeters e 
de half-naakte toovenaars (6%) scharen zich aan beide zijden van het vuur. De be 
aweringen en gebeden, die deze lieden onder het rinkelen met de metalen holle ringe 
onophoudelijk prevelen, worden plotseling onverstaanbaar gemaakt door de invallend 
trommen, muziekinstrumenten en gongs, die hunne schelklinkende tonen hol en lui 
(**) Ook de scheppingsphilosophie van Johannes (hoofdst. I) neemt zulk een Woord of Loge 
aan als eerste beginsel der Natuur: „In den beginne was het Woord, alle dingen zijn door hetze 
„ve gemaakt, en zonder hetzelve is geen ding gemaakt dat gemaakt is; in hetzelve was het levet 
ven het leven was het (zon) licht der menschen”, enz. hb 
(**) Bladz. 29, 31 en 65. 
(°°) Zoo aanstonds zullen wij op deze belangwekkende klasse van lieden terugkomen. 
