— 223 — 


























het wordt gevierd. de morgenstond, als het jaargetij waarin het plaats heeft, 
namelijk de lente, wijst ten duidelijkste op de betrekking, die tusschen de lentevuren 
en het zonnevuur des voorjaars moet bestaan (7%. Het is waar dat ook op de feest 
dagen van verschillende andere afgoden voor de betrokken tempels vuur wordt getrapt, 
maar toch blijft het een feit dat men bijna uitsluitend in de lente deze plechtigheid 
verrichten ziet, en veel zeldzamer in een der drie andere jaargetijden, althans voor 
zoover onze ondervinding toelaat daarover te oordeelen. En dat het vuurfeest bij voorkeur 
voor den tempel van den Grooten God des Levens wordt gevierd, en liefst op den 
Iden van de derde maand, bewijst vooral vrij sterk hetgeen wij willen doen uitko- 
men, namelijk dat die God des Levens niets anders is dan de Zonnegod van dit ge- 
deelte van het Rijk, vereenzelvigd met een beroemd geneesheer, evenals de Esculaap 
der Grieken en de Christus van de Christenen. Ook in de processie, die zoo 
aanstonds zal beschreven worden, zal men nog enkele punten aantreffen, die 
vermoeden bevestigen en steunen. 
Wellicht heeft Clavel ongelijk wanneer hij beweert, dat het luantarenfeest der 
Chineezen zijn oorsprong heeft te danken aan het vuurfeest, hetwelk men bijna over 
al elders ter wereld op het tijdstip van het zomersolstitium viert (7%). Beter had hij 
ongetwijfeld gedaan met te zeggen, dat èn Luantarenfeest, èn Johannesfeest, èn het” 
vuurfeest der Chineezen op het einde van de lente drie takken zijn van een en den- 
zelfden stam, namelijk van de vereering van het zonlicht. Treffend is dan ook de ge- 
lijkenis tusschen het vuurfeest, waarmede in Europa en in Hindostan de zon van het 
midden van den zomer in haar toppunt van kracht en glorie wordt verheerlijkt, en 
dat waarmede de Chineezen hun bezielende lentezon begroeten. Ten einde den lezer 
in staat te stellen zelf te oordeelen, laten wij hier eene aanhaling volgen uit Clavel's 
werk (75), waarin met levendige kleuren wordt geschilderd hoe teken jare op den 
2Asten Juni op het platteland van Frankrijk den zoogenaamden Johannesnacht feeste- 
lijk wordt herdacht. Men vergelijke die aanhaling met hetgeen door ons over het 
vuurfeest der Chineezen is gezegd. | 
„Cette fête continue d'être en pleine vigueur dans le midi de la France, et dans 
(?*) „At Dijon, in Burgundy, it is the eustom upon the first Sunday in Lent to make large 
„fires in the streets, whence it is called Firebrand Sunday. This practice originated in the proces-_ 
„sions formerly made on that day by the peasants with lighted torches of straw, to drive away, as — 
„they called it, the bad air from the earth”:— Brand, „Observations on Popular Antiquities”, — 
bladz. 51. : 
„In the month of May the citizens of London of all estates, generally in every parish, and — 
„in some instances two or Ahree parishes joïining together, had their several mayings, and did fetch 
„their may-poles with divers warlike shows; with good archers, morrice-dancers, and other 
„devices for pastime, all day long; and towards evening they had stage-plays and bonfires in the 
„streets :” — Stow, „Survey of London”, bladz. 80; ap. Strutt, „Sports and Pastimes”, boek IV, 
hoofdst. III, 15. 
(7*) „Histoire des Réligions”, boek 1, hoofdst. 11, bladz. 226. 
(7°) Op. et loc. cit, bladz. 225. 
