4 
' 
— 227 — 




























des volks toch behooren tot het geringste slag van lieden, dat bestaat. Men noemt 
hen gewoonlijk ki-tóng (?%) „tooverjongens’’, of táng-tsí (*°) vjongens.” 
ke. Wij keeren thans tot de processie, waarvan wij zoo lang zijn afgedwaald ge- 
st, terug. Zooals gewoonlijk werd ook hier de stoet geopend door een bende straat- 
ens van het smerigste allooi, alsmede door een half dozijn blootvoeters, met vuile 
moniehoeden op het hoofd en vlaggen en lantarens over de schouders. Zulke 
pen ontbreken in China bijna nooit in een processie ter eere van een god (°°). _Vlag- 
en vaandeldragers waren verder in den stoet zonder. eenige orde of regeimaat 
rspreid, en papieren lantarens werden in menigte rondgedragen, niettegenstaande het 
er dag was en de zon in volle glorie aan den hemel scheen. Van afstand tot 
and in den trein bewogen zich muzikanten met roode mantels in zooverre zij huur- 
en, en in hunne beste kleederen gestoken voor zoover zij dilettanten waren; zij 
den afgewisseld door fraai gekleede kinderen te paard en door wagens, met groen en bloe- 
men, takken en boomen versierd. ‘Te midden van dat groen waren meisjes , en jongens als 
meisjes verkleed, gezeten: allen gedost in hemelsblauw gewaad (°*). Zij deden ons onwille- 
surig denken aan het voorjaarsgroen en de blauwe maagdelijke lucht van de lente : de kin- 
deren van dien Grooten God-Beschermheer der Productie , die juist zijn scheppingstaak van 
voorjaar heeft ten einde gebracht, en wien thans door de processie lof en dank wordt toe- 
racht. Nog herinnerden die jonge, in het blauw gekleede meisjes-ons aan de Vestaalsche 
agden van den Romeinschen zonnedienst. Verscheidene van die wagens, met groen 
bloemen opgesierd en blijkbaar door vereenigingen van vromen uit de buurt ge- 
schonken, bewogen zich in den stoet, doch de liefelijke indruk, door dit gedeelte van 
trein teweeggebracht, werd niet weinig verstoord door het smerig voorkomen der 
goelies, die, zonder eenig uniform of kenmerkend kleedingstuk aan, in vuile plunje, 
blootshoofds en met. naakte beenen zich voor de wagens hadden gespannen. Daar 
kwamen de half ontkleede toovenaars aan, met hunne satellieten, de blootvoeters, rond 
zich heen. Zij hadden zich messen in de bovenarmen en de wangen gestoken en hakten 
ieh met korte zwaarden door de loshangende haren heen zware wonden in den rug, 
de bescherming van de zwarte vlag der blootvoeters hielp niet veel. Eenigen 
en zich groote slangen om den hals en om het lichaam kronkelen en lagen uitge- 
strekt op draagstoelen, waarin scherpe spijkers met de punten omhoog geslagen wa- 
fen, of zaten in stoelen, waarvan zoowel zitting als rug uit messen was samengesteld 
;— anderen geeselden zich met kogelzweepen en spijkerballen, sneden zich het 
B hl ECE T. 
4 (°°) Plinius (boek VIII, hoofdst. 46) verhaalt, dat kinderen ook volgden in den stoet wan- 
de Zonnegod Apis in optocht rondgedragen werd, en dat die kinderen liederen zongen en de 
st konden voorspellen. 
(**) Hoe deze wagens, die zeer dikwijls door draagbare stellages worden vervangen, heeten, 
is reeds in onze verhandeling over den l5den van de eerste maand gezegd. (Zie bladz. 112). 
(©) Zulk een stoel is te zien in het Museum van het Bataviaasch Genootschap van Kunsten 
en Wetenschappen. Hij werd door de politie verbeurd verklaard iu de afdeeling Montrado, ter 
