== 0 en 


















geraadpleegd over het lot van een overleden bloedverwant. Men gelooft dat zulk 
wezens in staat zijn de ziel uit hun lichaam te doen gaan, ten einde zich met den 
doode in de andere wereld te onderhouden; — zij zijn dus als het ware de vrouwelijk ke 
mediums van het Chineesche spiritisme, en waren als zoodanig misschien reeds lang 
in het verre Oosten bekend nog eer de klopreligie in onze Westersche beschaving van 
de negentiende eeuw als een soort van wetenschap optrad, en door hare nieuwheid 
algemeen de aandacht trok. 
Somnambules, die als mediums optreden, heeten in Emoy aug (1°7) 
of „poppetantes’’, en wel naar aanleiding van een houten beeldje, dat sommigen 
van hen met zich dragen bij de uitoefening van hun beroep (zie lager). Zij zijn i 
het Zuiden van China zeer veelvuldig, en nemen eene positie in ongeveer als de 
tooverheks van Endor, die op verzoek van den bijgeloovigen Saul de ziel van Samuel 
opriep en voorspellingen het doen ten aanzien van zijn koninkrijk (708). In Emoy 
worden vooral zulke heksen geraadpleegd ingeval de familie zich ongerust maakt over 
het lot van den doode. Men wenscht bijvoorbeeld door haar tusschenkomst te verne- 
men of hij mm de andere wereld geen gebrek aan geld of kleeren heeft, opdat men in 
dit geval van die artikelen voor hem zal kunnen verbranden in den vorm van ua: 
maaksels van papier; of men verlangt zich te overtuigen dat het graf geheel en al 
naar het genoegen van den doode is aangelegd en niet behoeft te worden verplaats 
of veranderd, en dergelijke zaken meer. 
Zoodra de poppetante is gekomen, plaatsen de naastbestaanden, die haar wen 
schen te ondervragen, eenige suikerwaren en koekjes met een theekopje ongekookt 
rijst op het altaar voor de huisgoden. Een van hen neemt brandenden wierook in d 
saamgevoegde handen, maakt eenige buigingen met het bovenlijf en steekt de stokje 
vervolgens in de rijst. En hierop gaat de sompambule aan het werk. Vooreerst moe 
zorg gedragen worden, dat geen enkel manspersoon aanwezig is of zelfs de vergade ing 
maar kan beloeren. Vervolgens worden alle klassieke werken, die in het vertrek 
aanwezig mochten zijn, zorgvuldig verwijderd, waarbij men het vooral voorzien heef 
op de „Groote Leer” (19%) van Confucius, een boek dat in het bijzonder de nachte 
merrie van de tooverheksen schijnt uit te maken. En eindelijk zet de somnambule 
nadat al deze voorzorgen genomen zijn, zich neder aan de tafel. Im een onverstaa 
baren graftoon mompelt zij eenige formulieren en tooverspreuken, opdat hare zie 
moge worden in staat gesteld uit haar lichaam te varen naar het Rijk der Duiste 
nis, waar zij den overledene ontmoeten kan en spreken; — vervolgens sluiten zic 
(#22) JE tE (*°*) Samuel 1, 28. Äl 
bf) VN LL Dit werk is niets anders dan het 42ste hoofdstuk van het „Boek der Cer 
ke EE reeds zoo dikwijls in den loop van dit werk werd aangehaald. Het is, zooals Ì 
tegenwoordig in China wordt bestudeerd, gelezen en verkocht, onafscheidelijk verbonden en ieeng ge 
smolten met den commentaar van Tsjoe Hi, den beroemden wijsgeer en geschiedschrijver van de 12d 
eeuw, wiens hoofdwerk reeds op bladz. 59 is genoemd. zon 
