— 231 — 





























ar oogen en vervalt zij in stuiptrekkende bewegingen, waarbij het parelende zweet 
ar van het voorhoofd gutst. Im dezen toestand worden haar door de vrouwen de 
n gedaan betreffende hetgeen men omtrent den doode weten wil Na eenige 
blikken slaperig en als wezenloos te hebben doorgebracht, vliegt zij plotseling 
„ alsof hare ziel, na in den Hades te zijn geweest, weder pijlsnel in haar 
am terugvaart. Zij zit te beven en te schudden op haar stoel, verwringt 
st aangezicht in stuiptrekkende bewegingen, trommelt met een stukje hout, dat 
in de vingers geklemd houdt, zenuwachtig op de tafel en doet met een schrille 
em onverstaanbare klanken opwellen uit haar borst. Gretig wordt alles opgevangen 
haar van de lippen komt, en zoo hieruit blijken mocht dat zij wezenlijk met 
bedoelden doode in aanraking is worden nog andere vragen tot haar gericht, 
ij niet zelden alle aanwezigen. in tranen uitbarsten bij de herinnering aan den 
den afgestorvene, die zich zoo plotseling in het midden van zijne familie heeft 
aatst. En dit vooral is koren op den molen van de heks, want dat deze ten 
eerste uitgeslapen is in de kunst om een handig gebruik te maken van hetgeen hare 
mdervragers zich onbewust laten ontvallen, laat zich gemakkelijk denken. Zij handelt 
s Eraste in het blijspel van Molière, die Monsieur de Pourceaugnac wist te overtui- 
gen, dat hij met diens geheele familie en herkomst was bekend. De Chineesche 
rouwen, althans die welke zich met somnambules afgeven, zijn in den regel niet zoo 
veel verstandiger dan die Monsieur de Pourceaugnac, en daar zij onder den indruk 
van hetgeen zij zullen gaan hooren, en aan het weenen bij de gedachte aan hun- 
a geliefden doode, zoo zien zij natuurlijk door hunne tranen heen zoo heel duidelijk niet. 
Wanneer op boven beschreven wijze eenige vragen tot de tooverheks zijn gericht, 
a deze begint te gevoelen dat zij uitgeput raakt of gevaar loopt zich te gaan verspre- 
en, dan staat zij eensklaps op in het midden van een tot haar gerichte vraag. Zij 
lt zich aan alsof de ziel, waarmede zij een onderhoud had, haar plotseling heeft ver- 
, en doet het voorkomen alsof zij uit een diepen slaap ontwaakt en niet weet 
zij zich bevindt. Doch eensklaps vervalt zij in haar wezenlijke rol. Zij steekt 
hand uit en eischt op hoogen toon het bedongen loon voor hare diensten, terwijl 
kind, hetwelk haar (vooral indien — wat dikwijls voorkomt — de heks blind is) 
tal vergezelt, zich tersluiks meester maakt van de rijst, die nog altijd in het 
pje op de offertafel staat. 
__Zeer dikwijls wordt een en dezelfde poppetante door meerdere vrouwen achter- 
envolgens omtrent verschillende dooden ondervraagd, doch in dit geval moet telkens 
gowel de wierook als de rijst worden vernieuwd, hetgeen natuurlijk tot vermeerde- 
strekt van de emolumenten van de heks. Zoodra zij in haren schijnslaap is ge- 
‚ nadert een der vrouwen tersluiks met een naald met langen draad en steekt 
die in het hoofdhaar, met het doel, zegt men, om de gemeenschap tusschen het 
jum en den doode /aug te doen wezen evenals de draad, die over den vloer 
uitgehaald. En wanneer dan de somnambule wakker wordt, neemt men de 
naald weder even heimelijk uit haar hoofdhaar weg. 
