
— 244 — 
verhaal gewaagt. Toen deze op zijne reis naar Indië in Khotan vertoefde, werd daar 
van af den Isten tot op den 14den van de vierde Chineesche maand een feest gevierd 
dat hij met den naam van vomgang der beelden” (*) bestempelt, en gedurende het- 
welk een Boeddhabeeld op een vierwielig voertuig plechtstatig werd rondgevoerd. Twee 
Bodhisattva’s waren aan zijne zijde geplaatst en achter hem volgden de overige goden; 
en zoo werd de heilige der heiligen feestelijk aan de stadspoorten ingehaald en door 
de opgesierde straten gereden. 
De schildering, zegt Koeppen (°), die Fah Hijen van het feest der beelden geeft, 
alsook de tijd van het jaar waarop hij het zag vieren, maken het ten hoogste waar- 
schijnlijk dat de pelgrim hier hetzelfde feest bedoelt, hetwelk hij eenige jaren later 
te Patalipoetra bijwoonde, namelijk dat van Sakyamoeni’s ontvangenis of geboorte. 
Tegenwoordig vieren de Kalmukken, en als regel ook alle Lamaïsten, een beeldenfeest | 
dat door eerstgenoemden steeds in het begin van Juni, maar door de Mongolen naar | 
het schijnt in Juli wordt afgespeeld, en waarbij men de beelden van de goden op 
stellages nevens dat van Boeddha opstelt en dit op het plechtstatigste moment onthu}t. 
Welke Boeddhistische beteekenis echter aan het feest moet worden gehecht, is volko- 
men onzeker. Intusschen mag men aannemen, dat er de herinnering aan eene gebeur- 
tenis aan wordt vastgeknoopt, die de geboorte van den godsdienststichter op den voet is 
gevolgd, hetgeen ook blijkt uit het feit, dat men in Siam en Kambodja een „doopfeest 



















van Boeddha” viert, hetwelk klaarblijkelijk met zijne geboorte in verband staat. 
Ongetwijfeld zijn de hier bedoelde beeldenfeesten met dat doopfeest van Achter- 
Indië nauw verwant aan den Boeddhistischen Allerheiligendag, die in Foehkjen op den 
Ssten van de vierde maand door de priesters van de sekte wordt gevierd; dat wil zeg- — 
gen, juist in het midden van den termijn, waar binnen Fah Hijen van de reeks van 
processiën der beelden in Khotan getuige was. Wvenals in die verafgelegen stad de 
Chineesche pelgrim het beeld van Boeddha ten toon zag stellen te midden van andere 
Bodhisattva’s en goden; evenals de Kalmukken en Mongolen de beelden hunner hei-_ 
ligen plaatsen rondom dat van den Allerheerlijkst Voleindigden” — evenzoo kan men 
in vele Boeddhistische kloosters van het Zuiden der provincie Foehkjen er getuige van 
wezen, hoe de priesters op den Ssten van de vierde maand het beeld van Boeddha 
midden in een groot bekken met water in het front van de afbeeldsels der Drieëen- 
heid (©) ten toon stellen voor het volk Pen ieder die maar wil, onverschillig of hij 
in 1869 geleverd door Beal, en eenige jaren daarop weder een door Giles, terwijl ten slotte al de ge= 
leverde vertalingen nogmaals werden herzien, getoetst en nauwkeurig gecritiseerd door Watteis in een 
reeks van artikelen, opgenomen in het achtste deel van het tijdschrift: „The China Review”. 
Aan den ondernemenden pelgrim hebben wij ook de oudste berichten te danken, die omtrent 
Java bestaan. Zij zijn in het 39ste deel der Verhandelingen van het Bataviaasch Genootschap ge- 
publieeerd, en wel in Groeneveldt’s „Notes on the Malay Archipelago and Malacca,” bladz. 6 en volg. 
(” ÂT (5 C) „Die Religion des Buddha,” hoofdst. „die Kirche und der Cultus,” bladz. 578. 
(°) Onder de vele punten van gelijkenis tusschen Christendom en Boeddhisme wordt dikwerf 
in de eerste plaats de Drieëenheid genoemd; doch eenigzins ten onrechte. Want de Drievuldigheid 
der Christenen en die van de kerk van Boeddha hebben weinig meer met elkander gemeen dan den 
