— 253 — 



























diensten heeft bewezen bij het opsporen van den oorsprong van sommige volksgebrui- 
1, en wel in het hoofdstuk over de „Maandelijksche Voorschriften’: „In die maand 
(de tweede van het zomerseizoen) beveeit de Zoon des Hemels, dat binnen zijne do- 
meinen de zomerofferande tot Aet verkrijgen van regen zal worden opgedragen aan de 
nderden prinsen, edellieden en wijzen, die het volk overvloed aanbrengen (d. w. 
. de verdienstelijke mannen der oudheid, die eens tot Goden van het Land en 
„het Graan werden bevorderd — zie hierboven, bladz. 119 en volg), en daarmede om 
‚volheid van de korenaren zal worden Aaen En in die maand brengen de land- 
ylieden gierst op en gebruikt de Zoon des Hemels jonge hoenders en proeft hij van 
„de gierst”. ..... Hen commentaar voegt hieraan nog tot opheldering toe, dat onder 
die gierst Bi. gierst moet worden verstaan, daar dit gewas eerst in sn herfst rijp 
‚en dat de Keizer er van proefde om EN aan de graanproductie bij te zetten. 
Ongetwijfeld wilde hij dus, door zoo te handelen, het volk doen zien hoe onmisbaar 
voor het onderhoud van iedereen, zelfs voor dat des Keizers, de granen zijn, en dat 
de landman derhalve wel heeft toe te zien dat zij steeds in voldoende hoeveelheid 
orden verbouwd. Zou nu in een Rijk, waar de Keizer beval dat de Goden van het 
p veld staande gewas nuttigde om den landbouw aan te moedigen: — zou in zulk 
» Rijk het volk niet zelf tot de goden en vaderen zijn genaderd met een offerande 
| gierst van het afgeloopen jaar, ten einde daardoor bevruchtende regenbuien over 
Bl jonge, nog niet geoogste gewas van dien naam af te bidden? 
__Dat nu in de zuidelijke provinciën van China, zooals in Foehkjen, pakjes ge- 
kookte rijst in plaats van gierst op de offertafels van den 5den van de vijfde maand 
verschijnen, heeft stellig geene andere reden dan dat daar rijst, en niet, zooals in 
iet Noorden, gierst het hoofdvoedsel der bevolking is. 
In het citaat van zooeven spreekt het „Boek der Ceremoniën’’ over een of- 
ferande om regen En mit). Laat ons in het voorbijgaan even aanstippen, dat de 
weede zomermaand den Chineeschen landbouwer in den regel weinig regen brengt, 
gewel juist veel hemelwater voor het rijpende veldgewas benoodigd is. Op deze me- 
orische omstandigheid zullen wij onze theorie omtrent het ontstaan van het Feest 
er Drakenbooten gronden, daar dit, naar onze meening, met geen ander doel werd 
gesteld dan om op den God van het Water, den Draak, te werken en hem tot 
gen geven te bewegen. 
Geen twijfel dan ook, of de reeds vermelde offerande van rijst en gierst, die 
le Chineezen van den modernen tijd op den 5den van de vijfde maand aan de huis- 
den en de tabletten van de voorvaderen brengen, was oorspronkelijk niets anders 
een tweelingzuster van de regen-offerande aan de Goden van het Land en van 
et Graan, die, volgens het „Boek der Ceremoniën”’, door de Keizers der hooge oud- 
id in de middelste zomermaand uitgeschreven werd. De offerande echter van lek- 
kernijen en spijzen, die nog tegenwoordig te Emoy op denzelfden dag, overal waar 

