—- 260 — 




























Pen amulet of eenig ander voorwerp van dien aard zich aan het lijf te hangen, 
is een gebruik dat in China zelfs meer nog door de voornamere dan de mindere 
standen wordt gehuldigd, ja zelfs heeft de wijze Confucius er een voorschrift van ge- 
maakt. Als een edel mensch den rouw aflegt, dan mag hij niet nalaten iets aan 
„het lichaam te dragen’, zeide deze wijsgeer (%)...... „Derhalve moet men stellig 
veen edelsteen, een zwaard, stilet of anderszins zich aan het lichaam hangen’, voegt 
een commentaarschrijver er bij, want „de edelsteen is het zinnebeeld van de deugd, en 
„het stuk gereedschap dient om nut van te trekken”, zegt een andere commentator 
hier nog overheen. In zeker opzicht vindt men dus in het China van Confucius 
de vroeger in Europa en tegenwoordig nog op Java heerschende begrippen terug ; want 
geen edelman bij ons zou zich in het openbaar hebben vertoond zonder degen of ra- 
pier, en ook thans nog doet de Javaan zijn eer en fatsoen voor een groot gedeelte 
huizen in zijn kris, die hij aan het achterlijf zoo zichtbaar als maar mogelijk is in 
den gordel draagt. 
Geen mensch in China, die eenigszins op den titel van fatsoenlijk man of volge- 
ling van den Grooten Meester aanspraak maakt, zal zich dus vertoonen zonder het een 
of ander voorwerp of gereedschap, liefst in miniatuur, aan het lichaam. De geletterde 
klasse vraagt zich natuurlijk niet af, welke grondgedachte wel bij het ontstaan vande 
gewoonte voorgezeten heeft : — Confucius heeft het aanbevolen, en dat is haar genoeg; 
doch er zijn in China toch nog wel lieden, die zich een verklaring zoeken te geven, 
welke op deugdelijker gronden berust. De kostbare steen, dien men met zich behoort 
te dragen, zoo redeneeren zij, brengt den mensch inderdaad tot deugd; want hij houdt — 
hem terug van ruwe en hartstochtelijke handelingen, van twisten en vechten, in het 
kort van al die daden, die den steen zouden kunnen doen breken of beschadigen 
Daarom verdient het ook aanbeveling zich een ring van jaspis, ivoor, zilver of goud 
te hangen om den pols en groote glazen koralen, stúkjes barnsteen of dergelijke voor- 
werpen op de borst te dragen; want zij maken den mensch behoedzaam en voor: 
zichtig, kalm en bezadigd, toegevend en vredelievend, in één woord, zij begiftigen 
hem met alle groote deugden die de hoofdsieraden zijn van den Aoen-tsóe (33) of „ vor- 
stelijken zoon’, zooals de Chineezen een sterveling van voortreffelijke eigenschappen 
noemen. 
Doch bovenstaande redenen mogen geldig zijn voor den meer ontwikkelden 
Chinees: de mindere man knoopt andere begrippen vast aan het gebruik, en hangt 
zich allerhande dingen op de borst en om den hals, eenig en alleen omdat hij er 
bovennatuurlijke krachten aan toeschrijft en vast overtuigd is, dat zij de afweerders 
zijn van kwaadwillige geesten, slechte invloeden, onheilen en rampen. Hen houten « à 
beeldsel van den pompoen of calabas (Zugexaria) ter grootte van een duim of twee 

(52) Discussies en Gesprekken”, Loen-ju AR Be , hoofdst. V, 2de gedeelte; — Legge’s 
„Classics”, 1, bladz. 95. 
Ge: AG 25 
