mm HR 


































hl 
u 
die namen fshiong en tshiong-iáng (#7) die, doordien zij ook wschitterend zonlicht” 
beteekenen, aanleiding gegeven hebben tot het optreden van de kalmoesplant als sym- 
bool van de zomerzon, welke haar grootste glorie en kracht in de Chineesche vijfde 
maand bereikt. Wij hebben het vroeger (bladz. 18 en 66) reeds doen zien, dat de 
oranjeappel het zinnebeeld werd van geluk omdat de namen Azjet en kaam dier vrucht 
ook respectievelijk geluk en zoetheid beteekenen: — wij zullen met dit enkele voor- 
beeld echter niet volstaan, maar de voorliefde der Chineezen voor het afleiden van zin= 
nebeeldige begrippen uit woorden met nog een tweetal andere staven. Het toeval wi 
dat de naam van het hert Zók (#8) ook „geldelijke voorspoed” (#°), en die van den ooievaar 
hók (°°) met een kleine verandering van toon ook „geluk” (°1) beteekent: — daarom 
maken de Chineezen beide dieren tot zinnebeelden van rijkdom en van voorspoed (5%) 
en dragen hunne metalen afbeeldsels in miniatuur als amuletten aan het lijf. Ook 
hangen de vrouwen ze wel aan de knoppen hunner haarpinnen. Een dergelijk symbo- 
lisme vindt men dus ten opzichte van den kalmoes terug. De naam der plant betee- 
kent ook het schitterende zonlicht”: derhalve hangt men haar aan de huisdeur juist 
wanneer dat zonlicht het schitterendste is, omdat men alsdan alle voordeelen van die 
krachtige zomerzon die leven, overvloed en zegen brengt, bij zich in huis wil lokken. 
Bovendien nog is het volstrekt niet onmogelijk, dat het uiterlijk voorkome 5 
van den kalmoes mede oorzaak is dat men hem op den Sden van de vijfde maand aan 
Herfst-annalen” van Lu Poeh Wej (reeds aangehaald op bladz. 102), waarin men leest: „Zeven en 
„vijftig dagen na het wintersolstitium begint de fshiong-pów te voorschijn te komen, en hij is dus de 
weerstgeborene onder de planten. Op dat tijdstip vangt men aan met ploegen....” Zie „Spiegel en 
Bron van alle Onderzoek,” hoofdstuk LXVIII; en „Vermeerderde en vemeta Schatkamer van 
allerhande Dingen,” hoofdst. LXXX, 
(7) Dat ook oudtijds reeds de kalmoes werkelijk den naam fshiong-idng droeg, bewijst ons 
nog de wijsgeer Lioe Ngan uit de tweede eeuw vóór Christus, die in hoofdst. XVII en XX van zijn 
werk, dat door ons in noot 76 op bladz. 204 is aangehaald, over den kalmoes sprekende, den naam 
5 ze schrijft. Dit tweede letterteeken, dat eigenlijk „schaap” beduidt, heeft in deze samen- 
stelling geene andere beteekenis dan dat het den klank #4g wedergeeft. 
ee, BE (9 ed he Ze 5) Tj C) Om een dergelijke reden is de mur ; 
of wijnruite (Ruta graveolens) in Engeland het zinnebeeld geworden van den rouw, en men ziet ef 
dat de Chineezen met hunne voorliefde tot woordspelingen niet alleen staan. Immers, de naam sue 
dier plant beteekende in het oude Saksisch even goed droefheid, smart, wroeging (Duitsch Reuhe, 
Nederduitsch rouw): — daarom legt Shakespeare den hovenier van den hertog van York deze 
woorden in den mond: 
„Here did she drop a tear; here in this place 
„Ill set a bank of rue, sour herb of grace: 
„Rue, even for ruth, here shortly shall be seen, 
„In the remembrance of a weeping queen” 
King Richard II, Act. II, sc. IV. 
