— 211 — 































‘Nutteloos zou het wezen en weinig bijdragen tot het doel, in dit werk HEEL, 
w rij, ten einde den lezer het vergelijken gemakkelijk te maken, de tallooze vormen 
opsommen, die het Johannesgroen in Europa aangenomen heeft. Hij die in het 
erp belang stelt, opene slechts het zoo nauwkeurige en streng wetenschappelijke 
an Dr. Mannhardt over /Baumkultus der Germanen und ihrer Nachbarstämme,’” 
al voor zich zelf kunnen uitmaken, welke plaats aan de zomerkruiden der Chinee- 
le plantenmythologie der volkeren behoort te worden ingeruimd. Laten wij ons 
bepalen tot de vermelding op gezag van Mannhardt van den zomerstaak, die met 
n haan, het zinnebeeld van de zon, in top, in Zweden en Noorwegen op den St. 
dag allerwege wordt opgericht en in nauw verband tot het groen en de bloemen 
‚‚ waarmede te gelijker tijd alle kamers en huizen, zoowel op het platteland als in 
teden, worden versierd; — van den boom, die, zoowel op den eersten Meidag als 
inksteren en het St. Johannesfeest, in de Duitsche, West-Slavische, Engelsche, 
'ran sche en andere Keltische en Germaansche landschappen wordt ingehaald en opge- 
teld en steeds onafscheidelijk schijnt verbonden te wezen met het groen, dat aan 
leuren en op daken wordt geplaatst om de koeien meer melk te doen geven ez de 
ghsen te verdrijven. Bij de meeste volken van het Westen knoopen zich zoowel de 
oom als de kruiden van St. Jan aan den Meiboom en het Meigroen vast, die eenige 
mn van te voren zulk een groote rol vervulden (6) en zonder twijfel op hunne 
eurt weer samenhangen met het groen en de bloemen, die men in China op den dag 
jan het Gravenfeest (°°) in de huizen en zich in de haren steekt. 
In sommige streken van Rusland, zegt de Gubernatis (”!), plaatst men kruiden, 
ie in den St. Jansnacht zijn verzameld, op de daken van de huizen, in het bijzon- 
van de stallen, ten einde hwade geesten te weren. Want de Mrwiden van St Jan 
wagen alle demonen (°?), vooral de artemisia (Fr. armoise, het vherbe de St. Jean” 
ij uitstek), die door de bewoners van Picardië, evenals door de Chineezen op hun Zo- 
erfeest, met meer andere gewassen in de deuren van stallen en huizen wordt gesto- 
en (7). 
b Om nu nog eenige oogenblikken bij diezelfde artemisia te verwijlen: reeds 
kten wij bij noot 59 op, dat de Chineezen dit gewas op den 5den van de vijfde 
jaand inzamelen, in het vaste geloof dat juist op dien dag zijn genezende kracht 
ar toppunt bereikt. ‘Nog wezen wij er op, dat artemisia ter wering van besmette- 
ziekten en kwalen van allerlei aard door dat volk op denzelfden dag in de 
en vensters van het huis en door de vrouwen en kinderen in de haren wordt 
en: — laat ons thans nagaan of zij niet in alle opzichten bijna dezelfde rol in 
(°°) Mannhardt, II, $ 4 en volg. 
_(£°) Boven, bladz. 194 en volg.; bladz. 190. 
(7) „La Mythologie des Plantes, ou les Tuégendes du Règne Végétal,” T, bladz. 187. 
(©) Zbid. bladz. 191. 
À (°°) Zlid. bladz. 189. 
