— 212 — 




















Europa speelt. Vast en stellig wordt aldaar verzekerd, dat op den St. Johannesdag onder 
den wortel van de artemisia een kool te Tincen is, die den drager tegen pest, puisten, 
bliksem, koorts en brand beveiligt en zóó heilzaam werkt, dat men nooit iemand over 
ziekte zal hooren klagen, die die wonderbare delfstof bij zich draagt. Het is Brand, 
die verschillende schrijvers aanhaalt, welke melding maken van dit merkwaardige staaltje 
van volksgeloof, en op gezag van een hunner de volgende verklaring geeft, die blijk- 
baar op allezins aannemelijke gronden berust. „For the falling sickness’’ — zoo schrijf 
hij — vsome ascribe much to coals pulled out on St. John Baptists Eve from under 
rthe roots of mugwort; but those authors are deceived, for they are not coals, but 
„old acid roots, consisting of much volatile salt, and are almost always to be found 
vunder mugwort: so that it is only a certain superstition that those old dead roots 
vought to be pulled up on the Eve of St. John Baptist, about twelve at night” (71). 
Zoo ziet men dus, dat zoowel in China als Europa de artemisia wordt ingezameld in 
het midden van den zomer, als wanneer zij geacht wordt het krachtigst te werken ; dat 
men in beide werelddeelen gelijkelijk gelooft, dat zij in staat is ziekte en onheil af te 
wenden en daarom in de deuren wordt gestoken en op het lichaam gedragen ; eindelijk 
dat zij zoowel in het Verre Oosten als in Europa des nachts wordt ingezameld. Im- 
mers hebben wij het op bladz. 268 doen uitkomen, dat volgens den Kalender van 
King-Tsjhoe de plant vóór het kraaien van den haan geplukt werd! 
„Door het steken van artemisia in het haar wordt men vlug ter been en sterk”, 
zeggen de Chineezen (zie bij noot 62): — vindien een voetganger 's morgens artemisia 
in zijne schoenen doet, dan kan hij nog vóór den middag veertig mijlen afleggen 
zonder moede te worden,” zegt Cole in zijn wArt of Simpling” (°). 
Ongetwijfeld inderdaad zit zoowel in Europa als in China ten aanzien van de 
takken en planten, die men in het midden van den zomer zulk een groote rol doet 
spelen, het bijgeloof voor, dat zij geluk aanbrengen door kwade geesten af te weren. 
Zoo geeft Scot in zijne „Discovery of Witchcraft” in ronde woorden den raad om 
twijgen, op den dag van het zomersolstitium gewijd, aan de staldeuren te hangen tot 
wering van hekserújen (75). Ook de aanhaling uit het werk van Clavel, die op bladz. 
223 van ons eerste deel is ingelascht en waarin met zulke duidelijke woorden de rol 
van de St. Janskruiden in Frankrijk wordt geschetst, moge dit ten overvloede nog 
bevestigen en staven. j 
Vroeger hebben wij doen zien, dat de wilg in China het symbool van levens 
kracht is, mede vomdat hij zeer buigzaam is en zacht en, al plant men hem 
vertikaal, in schuinsche richting of onderst boven, toch gemakkelijk groeit” (728 
Wij hebben ook op blads. 268 aangestipt, dat hij met den kalmoes gewijd is 
aan de zomerzon, die in de vijfde maand het toppunt van haar kracht bereikt en 
de gansche Natuur met levenskracht bezielt. Wij hebben eindelijk op bladz. 261 
(7*) Brand, op. cit, bladz. 183. (°°) Zbid. bladz. 750. 
(2°) Ibid. bladz. 183. (”') Bladz. 201. , 
