— 274 — 


















waartoe het gebruik eigenlijk dient. In België wijden de priesters op Palmzondag, 
voordat de mis een aanvang neemt, een menigte groene takken. De boeren nemen 
die mede, teu einde ze tot afwering van den bliksem onder het dak en in all 
hamers van de huizen, in stallen en schuren te bevestigen; zij steken zich (evenals de 
Chineezen op den dag van het Graven- en het Zomerfeest met bloemen en artemist 
doen) een stukje er van in het hoofddeksel en plaatsen de gewijde takken aan de hoeken 
van de velden, met het doel het gewas tegen hagel en aanvallen van heksen te besc ul 
ten. Ook in Westphalen dienen palmtakken in huizen en stallen als voorbehoed- 
middelen tegen bliksem en om het binnensluipen van voor leven en gezondheid schadelij jé 
machten te beletten; want door een venster, waarin een palmtak steekt, han geen heks (d. ù 
elf of ziekte-aanbrengende demon) zich een toegang banen. 
Deze enkele voorbeelden, voor een deel getrokken uit een lange rij van andere, 
die Mannhardt in zijn genoemd werk (bladz. 287 en volg.) ten beste geeft, mogen 
eenigzins doen uitkomen, hoe nauw de samenhang tusschen Chineesche en Huro- 
peesche begrippen omtrent de plantenwereld is. Doch ook bij de oude volkeren 
van het Westen, wier bestaan aan gene zijde onzer jaartelling ligt, bloeide het geloof 
in het vermogen van sommige gewassen om onheilen en geesten af te wenden niet 
minder. Op den 2lsten April, den dag der Palilia, stak men te Rome groene takken 
in de stallen en hing men kransen aan de deuren, met het doel om miswas en ziekk 
van planten, dieren en menschen te weren; — men bevestigde er op den 1sten Juni 
hagedoorn aan deuren en vensters om alle onheil (uowas, de sid der Chimeezen, zië 
noot 14) af te keeren en vooral om de demonen der tering, die jongen kinderen di 
ingewanden uitvreten, verwijderd te houden (8). En in het land der Hellenen wer: 
den op gelijken grond de deuren met takken van laurier en wegedoorn versierd. Wam 
waar die planten zijn, daar slaat geen bliksem in eu blijven kwaadgezinde demonen ój 
een afstand; daar breeht geen ziekte binnen en heeft tooverij geen kracht (*°). Á 
Opmerking verdient het ten slotte nog, dat de look, die mede op den da 
van het Zomerfeest door de Chineezen aan de deuren en vensters wordt bevestigd 
ook naar het schijnt een groote rol in de Westersche Oudheid speelde. De plan 
werd vereerd te Ascalon zoowel als in Egypte; look en uien plaatste men in de hei 
lige kisten der mysteriën van Isis en Ceres en look figureert onder de hiëroglypher 
van Egypte. Ook bij de Druïden vervulde de plant een gewichtige rol (%). Reed 
is in het voorbijgaan (in den aanvang van III) gezegd, dat sommige Chineze 
een bundel bezweringskruiden, waaronder look, werpen op het dak: — zou dit ge 
bruik niet op hetzelfde bijgeloof steunen als de gewoonte onzer eigene landgenoote 
om huislook te planten op het nokje van de woning? Velen gelooven, dat zulks don 
der en bliksem afweert. E 
(:*) Ovidius, Fast. VI, 129 en volg. 
(£*) Mannhardt, op. cit, bladz. 295. 
(£) Brand, „Observations,” bladz. 54. 
