— 211 — 



























n regel wordt alle oneenigheid in hare geboorte gesmoord door de commissarissen 
orde, die minder door hun moreelen invloed de harmonie in stand houden, dan 
door dengenen een geldelijke belooning toe te duwen, die zich mochten rekenen 
mne aanspraken te zijn te kort gedaan. 
__Het amimeerend vermogen, hetwelk elken wedstrijd in meerdere of mindere 
eigen is, maakt dat het roeien niet zelden twee of drie dagen achtereen wordt 
gezet. Ook zonder dat er prijzen te behalen zijn; want al worden er geen ge- 
en uitgekeerd, zoo roeit het volk toch voor de eer van het spel, of, liever nog, 
, de voorvaderen het ook deden. De glorie van het feest en de geestdrift, waar- 
het wordt gevierd, hangen overigens geheel af van de geldsommen, waarvoor is 
chreven, of van de hoegrootheid der fondsen, die de tempel ter beschikking stel- 
ver het water vliegen, terwijl andere jaren er slechts twee of drie in de vaart worden 
bracht. En daar het niet zoozeer een godsdienstig dan wel een volksfeest geldt, 
pelen hier de grillen en toevallige opwellingen der buurtbewoners een groote, z00 
de hoofdrol. : 
___Wie echter nog den grootsten glans aan het Feest der Drakenbooten bijzetten 
de tallooze bootjes en schuiten, die, met groepjes mannen, kinderen en zelfs vrou- 
bevolkt, bij honderden heen en weder varen. Hen ieder heeft zich in zijn beste 
deren gestoken en maakt zich vroolijk met eten en drinken, kout en scherts; men 
selt strijk- en blaasinstrumenten en juicht de voorbijschietende drakenbooten toe; 
st is in één woord een feest zoo vroolijk en lustig, als het geheele jaar er geen te 
houwen geeft. De heuvels langs het strand zijn met een bonte menigte als over- 
; de voor anker liggende schepen zijn met, toeschouwers opgepropt en met vlag- 
en wimpels versierd, en het geheel vormt een schouwspel zóó eigenaardig, dat 
n vreemdeling, die er eens getuige van was, het ooit uit zijne herinnering zal verliezen. 
Doch behalve op het water, wordt ook nog in de straten van de stad met 
enbooten gemanoeuvreerd. Men ziet ze namelijk op verschillende dagen van de 
_ plechtstatig in processie ronddragen met vaandels en muziek. Zij zijn ver- 
ardigd uit zeer dun houtwerk of ook wel uit bamboe, rotting en papier, en worden 
onder een linnen troonhemel hetzij op de schouders, hetzij aan draagstokken 
gevoerd en des avonds opgetooid met lampen en lantarens. Aldus door muzi- 
en vergezeld en door vaandeldragers en jongens met trommen en gongs omstuwd, 
8 het lange gevaarte waarlijk een vreemdsoortige verschijning heeten. Nadat het 
et oordeel van de aanvoerders van den stoet lang genoeg is rondgevoerd, brengt 
het naar het zeestrand, voorziet het met eene bemanning van papieren poppen 
‚doet alles tegelijk opgaan in vlammen en rook. Het volk meent nu dat alle 
le invloeden, die uit de buurten, door het monster doorkruist, in het vaartuig 
gevaren, op deze wijze mede worden vernietigd en over zee gezonden. De 
k werkt dus als een lijfsvervanger, zooals op bladz. 263 is beschreven, in 
groot. 
