— 219 — 

























iet et maken van wetten gold, bewees hij door zijne Henpselae bekwaamheden de Rig 
A en er ze edict werd Eend, zonder door hem ontworpen te zn. 
sekte echter den naijver van een hooggeplaatst ambtenaar en edelman, Kin Sjang (H!) 
esloot hij Khoeh Juen ten val te brengen; en hij bracht het dan ook door kuipe- 
en lasterlijke aantijgingen inderdaad zóó ver, dat het voorwerp van zijn haat 
aanzien verloor én in ongenade viel. Im het volle besef van zijn onschuld zocht 
e verongelijkte minister zijn troost in de samenstelling van een beroemd. gedicht, 
getiteld „de Droefheid verstrooid” (*), ter rechtvaardiging van zijn regeeringsbeleid, 
1 etwelk hij aan de voorschriften van de beroemde mannen der Oudheid toetste. Lua- 
schrijvers hebben zijn werk toegelicht, gecritiseerd en trachten na te bootsen; en 
tengevolge ontstond onder den naam van „Elegieën van Tsjhoe’’ (13) een nieuwe 
e van letterkundige producten in een eigenaardigen stijl, die een helder inzicht 
in den stand der bellettrie dier dagen geeft. Van daar dat de Elegieën in de biblio- 
zraphische werken van de Soei-dynastie (A. D. 589—618) in eene afzonderlijke klasse 
verden geplaatst, en sedert altijd eene zoodanige stelling hebben behouden (4). 
__ Kort nadat Khoeh Juen, als slachtoffer van de intrigues van Kin Sjang, zich 
it het openbaar leven had moeten terugtrekken, geraakten de rijken Tshin (5) en 
(16), beide aan de noordelijke grenzen van Tsjhoe gelegen, op voet van oorlog. 
e vorst van Tshin, Hwoei (1?) geheeten, durfde echter niet openlijk den strijd aan- 
garden voor en aleer het bondgenootschap, dat toen ter tijde tusschen Tshi en 
sjhoe bestond, verbroken was. Hij zond derhalve zijn minister Tsjang 1 (19) met 
jke geschenken naar Koning Hwai, deed dezen vorst eene vermeerdering van grond- 
van zeshonderd mijlen beloven indien hij alle gemeenschap met Tshi wilde af- 
eken en bereikte inderdaad zijn doel; doch toen de gezanten van Tsjhoe het nieuwe 
reede ministerie (der Jh B van de A'sjow-li), die belast was met de geographische opna- 
en van het rijk, de volkstelling, het onderwijs, den landbouw, de grondbelasting, het armwezen 
Indien deze veronderstelling juist is, dan kan Khoeh Juen gezegd worden zooveel als Minister 
mn Binnenlandsche Zaken in den ruimsten zin van het woord te zijn geweest. 
OO ir mo Mt Be te B 
(°°) Wylie, „Notes on Chinese Literature,” bladz. 181. 
5) Ze. Deze staat ontstond ongeveer in 697 vóór onze jaartelling en breidde zich sedert 
jer en meer over de provinciën Sjensi en Kamsoeh uit. Hij lag dus ten Noordwesten van het rijk 
shoe. In 221 voor Christus onderwierp hij zelfs het geheele toenmalige Chineesche Rijk, toen de 
kende Sji Wang (zie bladz. 132, noot 20), de stichter van den Grooten Muur en verbrander 
r boeken, den troon beklommen had. 
6) IÉ, Dit rijk besloeg een gedeelte der tegenwoordige provincies Sjantoeng en Tsjihli, 
L was dus gelegen ten Noordoosten van Tsjhoe en ten Oosten van Tshin, Het ontstond ongeveer 
gen eeuwen vóór Christus en ging in het jaar 224 vóór onze jaartelling op in het laatstgenoemde rijk. 
DD HM Cc atd 1E. 

