ABT 


























Land en het Graan werden uitgeschreven, en verder (bladz. 253—255) nog meer 
over de droogte gedurende dat tijdstip uitgeweid: — wij noodigen thans den 
uit die bladzijden nog eens op te slaan om met ons de overtuiging te 
e erlangen, dat het zeer natuurlijk is dat daar, waar ambtenaren van hoogerhand 
bevel ontvingen offeranden om regen op te dragen, ook het volk zijn Regengod, 
met name den draak, aanriep onder het aanbieden van het landbouwproduct zelf, 
waa op men zijn regen en zegen noodig had! De bamboekokers met rijst, die de 
bewoners van Tsjhoe in de rivier wierpen, werden, volgens het „Supplement op de 
onderling overeenstemmende Geschriften” met bonte zijden draden omwonden, ten 
einde te beletten dat zij door leguanen werden verslonden: wellicht Kennen die 
draden deze vraatzuchtige dieren in der werkelijkheid af door hunne gelijkenis op 
_ en strikken. 
| Alvorens echter onze theorie omtrent den wezenlijken oorsprong van het Feest 
Drakenbooten nader toe te lichten, zal het noodig wezen dat eenige aanteekenin- 
zen omtrent den Draak, dien God van het Water en den Regen, worden ingelascht. 
Men zal dan als van zelven zien, dat eene geleidelijke ee van de rol, die 
dit zoogenaamd fabelachtige dier in China speelt, volkomen in staat is om het Feest 
der Drakenbooten in al zijne onderdeelen te verklaren, en beter dan eenige legende 
van Khoeh Juen of Tsze Soe rekenschap van zijn ontstaan en oorsprong geven kan. 
Laat echter vooraf nog in het voorbijgaan zijn gezegd, dat de vereenzelviging dier 
3 eide staatslieden met den Regengod geheel en al in overeenstemming met Chineesche 
godsdienstige begrippen is. Zonder nog te spreken over minder in het oog loopende 
voorbeelden , in dit werk verspreid, verwijzen wij slechts naar onze verhandelingen 
over den Hemelgod (bladz. 27, $$ l en 5) en de Aardgodin (bladz. 117, $ 1); ver- 
der naar bladz. 131 en 139, waar is aangestipt hoe de Goden der Letterkunde Wun 
Esjhang en Khwej Sing zich in beroemde mannen incarneerden; eindelijk naar de sa- 
mensmelting der Godin der Genade met de fabelachtige Miao Sjen (bladz. 150 en 
volg.) enz. 
di 
; 
_ A. DE DRAAK IN CHINA, EN ZIJN ROL OP HET ZOMERFEEST. 
De Draak, dat monster hetwelk in de mythologie van zoo vele volkeren een 
ol speelt van gewicht, en in onze Europeesche fabelen en godsdienstige legenden veel- 
al als de verpersoonlijking van het kwaad optreedt: dat dier geniet in het Verre Oos- 
ten als zinnebeeld van regen, vruchtbaarheid, leven en zelfs van de Keizer 
lijke waardigheid, een uitgebreide hulde en vereering. Den Zoon des Hemels 
van aangezicht tot aangezicht zien heet vhet gelaat van den Draak aanschouwen”’, 
Men vergelijke verder o. a. Luubbock’s Essay over dit onderwerp in zijn werk over „Origin 
of Civilisation and the primitive Condition of Man,” hoofdst. VI; Brand, „Observations on popular 
_Antiquities,” bladz. 108, 516 en volg, enz. enz. 

