— 288 — 

zijn troon noemt men #Drakenzetel’’, zijn baard heet „Drakenbaard”. De vlag van 
het “Rijk vertoont een zwarten Draak op een gelen achtergrond, in het kort: wdat 
„oude monster heeft zich om den troon van China's Keizer, den grootsten handhaver 
vvan zijne macht in deze wereld, heengeslingerd, en is er in geslaagd zich aldus door 
veen derde van het menschelijk geslacht te doen vereeren”’, zegt — meer poëtisch dan 
juist — de zendeling Wells Williams (6). 
Men wachte zich echter wel den Chineeschen Draak met den Satan van de 
Christenen, den Draak der Apocalypsus, den Typhon der Egyptenaren of den Ahriman 
der Perzen te verwarren. Gene is, zooals men in de volgende regelen nader toege- 
licht zal zien, het zinnebeeld van de bevruchtende regens, met name die van het 
voorjaar ; terwijl deze altegader verschillende vormen zijn van het negatief beginsel der 
Natuur, hetwelk steeds met het principe van het Licht, de Warmte en het Leven 
in strijd is en dit onophoudelijk in het goede, dat het jaarlijks over het aardrijk tracht 
uit te strooien (2), tegenwerkt. 'Lyphon is als zoodanig de doodvijand van Osiris, 
den Zonnegod, en overheerscht dezen van af het oogenblik waarop de zon door het 
herfstequinox in de zuidelijke hemispheren wordt gedreven, totdat de dag aanbreekt 
waarop zij, in het lentepunt gekomen, uit dien Tartarus wederom te voorschijn treedt, 
de dagen langer dan de nachten maakt en aldus ook op hare beurt den Geest des 
Lichts doet zegepralen. Ahriman voert jaarlijks denzelfden strijd tegen Ormuzd, den 
Zonnegod der Perzen; doch een rol, zooals hij of Typhon speelt, vervult de Draak in 
China niet: — men hoede zich dus in deze voor verwarring. k 
De beschrijvingen, die verschillende Chineesche schrijvers geven van hun Draak, 
zijn bijna zonder uitzondering met veel fabelachtigs doorweven, maar bieden toch tal 
van gegevens aan, die eene vergelijking met een thans nog in meer zuidelijke stre- 
ken levend monster schijnen te rechtvaardigen. Wij zeiden reeds in noot 26, dat het 
dier bij de Chineezen bekend staat onder den naam van Loeng. Het ter zelfder 
plaatse aangehaalde werk over Materia Medica, het meest gezaghebbend boek over 
planten en dieren, dat in China ooit geschreven werd, vat onder deze benaming ne-_ 
gen soorten van hagedisachtige dieren samen, waarvan de eigenlijke Loeng als type 
aangenomen, en beschreven wordt als zijnde grooter dan eenig ander geschubd wezen, 
m. a. w. als het grootste zoetwaterdier, dat bestaat (6%). Blijkbaar dus heeft men, 
op gezag van dien autoriteit, in den Loeng met een reusachtiger Sauriër dan den 
thans nog in China levenden leguaan (°*), en derhalve met een soort van krokodil 
of alligator te doen: — eene veronderstelling, die door de getuigenissen van andere 
Chineesche schrijvers ten overvloede nog bevestigd wordt. „De Draak is een eierleg- 
„gend dier (°°), waarvan men de beenderen overal in de valleien der rivieren van Sjansi, 
„Sjantoeng en Tsjihli vindt (6). Hij begint, evenals de visschen, zijn nacht in den 
(5) Middle Kingdom”, hoofdst. VII. 
(5) Men vergelijke hiermede hetgeen reeds in noot 72 op bladz. 45 is gezegd. 
(22) „Materia Medica,” hoofdst. 43. (°“*) Zoo even, in noot 26, omschreven. 
(5) Vide Rid ji (°°) „Materia Medica,” loc. cit, 
