— 296 — 


























hoort hij tot die godheden, wier dienst van hoogerhand is voorgeschreven (°), odat 
hij bij droogte aangeroepen en bij zware regens bezworen wordt door ongeveer iedereen, 
van den Keizer met zijne Mandarijnen af tot den geringsten burger toe. Niet te 
verwonderen is het ook, dat hij zulk een groote rol speelt in het midden van den 
zomer, wanneer, zooals reeds op de eerste bladzijden van $ 1 werd toegelicht, groote 
droogten het Rijk teisteren en verschroeiende winden uit het Noorden tot zelfs Fmoy 
en Canton doordringen. Het volk van zuidelijk Foehkjen noemt die winden, behalve 
vuurtyfonen, ook nog wel vnoordelijke (winden) van de drakenbooten,” Ung-tsóen pak (°8), 
eene benaming die zonder twijfel op de nauwe betrekking wijst, die tusschen het 
droge weder en het groote waterfeest van de vijfde maand bestaat. L 
Die droogte duurt echter niet lang; want in de zesde maand beginnen de re 
gens weer te vallen, en zoo blij toonde zich eertijds het volk daarover, dat men el 
kander geluk wenschte. „In de zesde maand” — zoo zegt de Kalender van King- 
Tsihoe — vvalt er stellig een regen van drie uren lang. Het landvolk beschouwt 
wis een verkwikkende bevruchting, en in de dorpen en steden feliciteert men dezen. 
velkander met de woorden: „verheug u in den regen!’ Ook Mencius (°°) zinspeelt 
hierop, wanneer hij zegt: „Im de zevende en achtste maand ('°°), gedurende de droogte, 
„verwelken de jonge planten; doch dikke wolken pakken zich daarna aan het lucht- 
„ruim Samen en zenden stroomen regen neder, zoodat de jonge halmen opschieten als 
„met schokken.” Het is deze regen, dien men nog op den huidigen dag in den aan- 
vang van de vijfde maand bezweren wil; en daartoe wendt men zich tot den Draak, 
den gever van den regen. ni 
Algemeen verspreid is het volksgeloof, dat de verschijning van een Draak aan 
den hemel onfeilbaar regen brengt; en tallooze toespelingen, fabelen en legenden zijn 
daaruit in den loop der eeuwen gesmeed. Het is echter, om het Drakenbootfeest be- 
hoorlijk te doen begrijpen, niet noodig dat hierover wordt uitgeweid: wèl echter dient 
er op gewezen te worden, dat volgens hetzelfde bijgeloof dàn vooral zware regens ne- 
dervallen, wanneer er Draken vechten in de lucht. Vliegen zij op elkander in, dan 
stroomt de regen neder; doch scheiden zij zich van elkander af, dan houden de buien 
onmiddelijk op. Zoo verhaalt rhet Boek der vijf Elementen” (t°!) „Onder de re- 
vgeering van Keizer Tsing Ti (!°2 van de noordelijke Tsjow-dynastie was er in den 
„zomer van het jaar 580 ten Noorden van de rivier Pijen (19%) een drakenstrijd. 
„Eerst verscheen een wit licht aan den hemel, dat onafgebroken rechtstreeks uit het 
(°°) Doolittle, „Social Life of the Chinese,” hoofdst. XI. 
Co HE Mt AL. E 
(°°) Boek I, deel 1, hoofdst. 6. (*°) Namelijk volgens de tijdrekening van de dynastie 3 
Tsjow, waaronder Mencius (372—289 vóór Chr.) leefde en die het jaar met het wintersolstitium 
deed aanvangen. De genoemde maanden komen dus ongeveer overeen met de vijfde en zesde var vi 
het tegenwoordige jaar. 
en HK Ai E C°) ER af (2°) vh, een tak van de Han-rivier ee De 
tegenwoordige provincie Hoepeh. 
