— 309 — 























ern geesten en trawanten, ibenetanns ter neder zit in ak stralende glorie 
zijn Hemelhof. 
Het laat zich gemakkelijk begrijpen waarom hij, die den Hemel open ziet, 
zich voorstelt rijk en met zegeningen overladen te worden. Immers, in de zesde 
maand vloeien alle voortbrengselen der Natuur door de hemelsche poorten naar buiten, 
en degene die dit wonderwerk te aanschouwen krijgt en er dus bij tegenwoordig is, 
bekomt uit den aard der zaak het eerste en het beste deel; want het is een oude 
waarheid, dat hij die het dichtst bij het vuur zit zich het Bn warmt. Er zijn er 
echter ook, -die meenen dat de Hemel geopend wordt, opdat de godheden van daar 
uit een blik op de handelingen der menschen zullen kunnen werpen, en dat het dus 
zaak is dien dag zoo ingetogen mogelijk te wezen, ten einde niet te veel in het veld 
van den kijker te loopen. 
f Het is echter niet de Hemelgod alleen, die den mensch met de goede gaven 
der Natuur verrijkt. Ook de Aardgodin, die weldoende moeder van al wat leeft en 
ademt, strooit met milde hand hare zegeningen uit en heeft bijgevolg mede aanspraak 
eb de dankbaarheid en hulde van haar kroost. Zij laat zich, als ten gerieve van het 
menschelijk geslacht, in het vroege voorjaar door de malsche regens van den Hemel- 
god bevruchten, en neemt zijne koesterende lentestralen op in haren schoot. Zij dekt 
zich bijgevolg met een natuurlijk kleed van groen en bloemen niet alleen, maar doet 
de vruchten zwellen waarmede de mensch zich voedt, en waakt liefdevol over het ko- 
ren, hetwelk de landman, vol vertrouwen, aan hare zorgen toevertrouwt. En tegen 
het einde van den zomer schenkt zij het hem in den vorm van welig tierende, wel- 
gevulde aren honderdvoudig als een beloouing voor zijn arbeid en zweet terug: — 
geen wonder dus, dat dankbaarheid jegens die weldoende Moeder het menschelijk gemoed 
doorstroomt en thans nog menig bewoner van Emoy haar op den 6den van de zesde 
aand een offerande brengt, hoofdzakelijk uit dezelfde artikelen bestaande, die men 
A dien dag in sommige gezinnen den Hemelgod aanbiedt. 
Uit den aard der zaak zijn het echter in de eerste plaats de landbouwers uit 
de omstreken van de stad, die werk van die offerande maken. Doch zij bieden haar 
n iet rechtstreeks aan de Aardgodin, maar wel aan den God van den Rijkdom of de 
Goden van het Land en het Graan; dat wil zeggen aan die machten, die de lezer op 
bladz. 119 en volg. als tee (of, zoo hij wil, verbasterings-) producten van 
die Godin-Aarde heeft leeren kennen, en in onze koloniën onder den naam van toa-peh- 
kong (£) doorgedrongen zijn. 
____Wat in het bijzonder op een dank- of bidoffer wijst voor het welslagen van 
den oogst, zijn een soort van rijstkoekjes, die speciaal voor die gelegenheid vervaar- 
dig gd en op de offertafels witgestald worden. Zij die hun paddi reeds geheel of ge- 
deeltelijk hebben binnengehaald bereiden ze uit het nieuwe product, zoodat voor hen 

(f) Zie voetnoot op bladz. 121, 
