— 311 — 




























staande gewas van zijn volk verschroeide: dezelfde die tegenwoordig nog op het Feest 
van het Midden van den Zomer door regenofferanden en het roeien met drakebooten 
wordt bezworen, en tegen welks dreigenden invloed men waarschijnlijk eens de offe- 
ra nde van de zesde maand in het leven riep, van welker oudsten vorm wij zooeven 
‘een korte omschrijving aan het Boek der Ceremoniën ontleenden. Fn blijkbaar was 
het deze oude offerande, die, zooals wij zagen, eveneens aan de vier hemelstreken en de 
Goden van Land en Graan werd opgedragen, waarop de Koning zich beriep, toen hij 
zich zelven trachtte te overtuigen dat hij althans het huldebetoon, aan die godheden 
verschuldigd, niet verwaarloosd had en de rampen, die zijn volk bezochten, bijgevolg 
niet aan hem te wijten waren. 
____Het zou ons echter geheel en al buiten het bestek van dit werk voeren, indien 
wij de offerande van de zesde maand aan Hemel en Aarde verder in hare geschiedenis 
nagingen tot op den huidigen dag. Genoeg zij het, dat hare oudheid op voldoende 
wijze is gestaafd en haar oorsprong eenigzins is toegelicht. Wij stappen dus van hare 
verdere behandeling af en besluiten dit gedeelte van ons werk met de mededeeling, 
dat de dag van de opening der hemelpoorten door de bewoners van Emoy bijzonder 
geschikt geacht wordt om kleederen te luchten en weinigen zullen nalaten hun plunje 
alsdan buiten te hangen, die er op gesteld zijn haar gedurende het gansche jaar voor 
de inwerking van motten en andere insecten te vrijwaren. 
È Doch waarom nu juist de 6de van de zesde maand, en geen andere datum, 
zoo speciaal tot het verrichten van die huiselijke bezigheid is aangewezen, is voor ons 
een raadsel, en het eenige antwoord, dat wij aan Chineezen konden ontlokken, luidde 
steeds onveranderlijk: „de Keizer lucht zijn Drakenmantel (**) en daarom doen wij 
het ook.” HBertijds echter werden de kleederen, naar het schijnt, op den 7den van 
zevende maand gelucht; althans men leest in de „Mengelingen van de westersche 
Hoofdstad” (**) dat ten Westen van het meer Jih (**) het gebouw van Keizer Woe 
Pi (1) stond, hetwelk tot dat doel was aangewezen, en dat de hofdames op den 7den 
van de zevende maand zich derwaarts begaven om de kleederen van de Keizerin te 
reinigen. Ook geven de # Verhalen van de Eeuw’ (*®), een werk uit de vijfde eeuw, reeds 
den raad de kleederen op den 7den van de zevende maand in den zonneschijn te luchten. 


á (**”) Over de beteekenis van deze uitdrukking /Drakenmantel” vergelijke men blads. 288. 
RE 0 Pi KK Kik sb. Die hoofdstad is Tsjhang-Ngan, de oude residentie van 
de Keizers der Han-dynastie en reeds op bladz. 82 genoemd. De schrijver van het boek is niet 
met zekerheid bekend, maar vermoedelijk dezelfde Woe Kiun uit de zesde eeuw, van wien in noot 
30 van de vorige verhandeling ($ 2) reeds melding is gemaakt. 
(9 HR C5 mE fr 14086 vóór Chr. 
(6) EL Bt. Dit boek behandelt een reeks van ondergeschikte gebeurtenissen van af 
de  Han- tot de Tsin-dynastie, en omvat dus de periode die tusschen het einde van de tweede en 
den aanvang van de vierde eeuw ligt, Het werd geschreven door een zekeren Lioe I Khing 
RE | 
‘ 
& 
Ï 
Ne 
ve 
4 
u 


