— 314 — 
ten. uitvoer wordt gelegd, dat zij over hen beschoren heeft: — van daar een heirleger 
van vrouwelijke beschermengelen, aangesteld om onder haar toezicht ieder voor zich te 
waken over het noodlot van een kind. Zij zijn het die, van af de geboorte tot dat 
zij ongeveer hun zestiende jaar zijn ingetreden, de kinderen leiden en beschermen in 
dit leven en hun karakter vormen in verband met den wil der Schikgodin des Le- 
vens; zij hebben dus den levensloop, de toekomst, de gezondheid en het levensgeluk 
van het jonge geslacht in handen: — van daar dat zij bijzondere voorwerpen van 
vereering zijn voor jongens en meisjes niet alleen, maar ook voor alle moeders, die 
belang stellen in haar kroost Verschillende dagen van het jaar zijn aangewezen tot 
haar dienst, en de 15de van de zesde maand is een daarvan. 
Vooraf zij nog gezegd, dat de kinderverzorgsters bij het volk bekend staan 
onder de namen Zsiá-Bóe (°) of Pó-Tsiá (6), die zich niet beter laten vertalen dan 
door „Moeder” of #Vrouw-Moeder.” 
Een onbepaalde hoeveelheid offerwaren wordt op den feestdag van de helft des 
jaars opgesteld in het bed, alwaar, om zeer begrijpelijke redenen, het middelpuút der 
functiën van elke kinderpatrones gelegen is. Alles wat maar eetbaar is kan tot offer- 
gave dienen; doch gemeenlijk worden slechts rijst, koekjes en groenten zonder vleesch 
of andere dierlijke spijzen opgebracht. Kaarsen ontsteekt men liever bij de offerande 
niet, omdat men bevreesd is dat zij im het bed brand, zullen veroorzaken, en daarom 
vervangt men ze door eeu eenvoudig lampje, hetwelk uit niets anders is samengesteld 
dan een open oliebakje waarin een pit drijft van merg van waterriet, die geem vonken 
geeft. Zoodra alles geregeld en behoorlijk is klaargezet, treden de kinderen vooruit 
om wierook te branden en de noodige eerbetuigingen te verrichten. En middelerwijl 
staat de moeder luidkeels of lispelend tot de godin voor het welzijn van haar kroost 
te bidden en doemt een der huisgenooten een bijzonder soort van papier, „zilveren 
mantels voor Vrouw-Moeder” Pó-Tsiá góen-ó (7) geheeten, ten vure. Dit vreemdsoor- 
tig offerartikel bestaat uit niets anders dan een schat van velletjes verzilverd papier, 
waarop kleedingstukken zijn afgebeeld en die, naar het schijnt, ten doel hebben de 
Schikgodin in hare funetiën te helpen; want zij heeft natuurlijk vele kleeren noodig 
ter verzorging van de kinderen, die ten getale van zooveel millioenen aan de zorg 
van haar en hare trawanten zijn toevertrouwd. En daar hare eeredienst zeer uitge- 
breid is, en zij bij zoovele houderden gelegenheden en levensomstandigheden der kin- 
deren. wordt aangeroepen, daarom bestaat er naar die papiertjes steeds een groote vraag 
en ziet men ze dagelijks in de straten slijten en rondventen. 
Het ligt bijna onmiddellijk voor de hand, dat de offerande in de bedstede niet 
zoozeer de vereering van de verschillende Moedertjes alléén ten doel heeft, dan wel 
hare vereering in vereeniging met de Schikgodin des Levens, aan wie zij ondergeschikt 
en gehoorzaamheid verschuldigd zijn. Men vindt deze Schikgodin gemeenlijk afgebeeld. 
© HA BO MW Hi. 
o % HU 8 BW 

