— 322 — 
ringen van 2000 jaren vóór onze tijdrekening begiftigt, zegt, dat men in de zeven- 
de maand de dooden verkwikte (®). 
Wanneer men nu op den huidigen dag in de zevende maand des jaars in China 
alom Boeddhistische missen ziet opdragen ten behoeve van de dooden, en al de be- 
woners van het Rijk van het Midden als één man in de weer ziet om de overledene 
voorouders met offerfeesten te gedenken, dan ligt de gevolgtrekking voor de hand dat 
die plechtigheden, ofschoon zij thans volgens Boeddhistische ritualen plaats grijpen , eens 
werden opgetrokken op grondslagen, eeuwen en eeuwen vóór de invoering der uit- 
heemsche leer gelegd. Zoo dus veel, ja bijna alles, in de ofterplechtigheden van de 
zevende maand van vreemde herkomst moge getuigen, zoo zoeke men dat vooral niet 
in de grondslagen, maar wel in het gebouw, hetwelk de priesters van de leer van 
Sakyamoeni, die in de eerste en tweede eeuw van onze jaartelling China begonnen 
te overstroomen, op den eeredienst van een volk, dat altijd zooveel belang in het lot 
der dooden had gesteld, zeer behendig wisten op te trekken. 
Alvorens wij echter tot de beschrijving van die offerplechtigheden overgaan, 
zal het, opdat de lezer er beter de wezenlijke beteekenis en strekking van begrijpe, 
noodig wezen, dat een enkel woord voorafga over de denkbeelden der Chineezen om- 
trent het volgend leven. Men zal dan ten slotte ook ontwaren dat de zielsmissen, 
die op Allerzielendag (2 November) in de Katholieke Kerk gelezen worden, met al 
hare requiem-plechtigheden welke de zielen in het Vagevuur verkwikken moeten, 
eenigzins een parallel vinden in de litaniën en de offeranden van rijst met andere 
eetwaren van de Chineezen in de zevende maand, die men hun Allerzielenmaand zou 
kunnen noemen. 
De oude Chineezen kenden geen Hel: zij ontleenden het begrip van zulk een 
plaats van straf aan de vreemdelingen, die hun de leer van Boeddha brachten. Nooit 
lieten Confucius en Mencius van heldere denkbeelden omtrent een toekomstig leven 
blijken. Hel en Hemel, kinderen van de leugen en uitvindselen van verbeelding en 
bedrog, werden nooit door China's grootste wijsgeeren in de hand genomen als wa- 
penen in hunnen strijd tegen ondeugd; het kwam niet bij hen op dat plaatsen van 
straf en loon hiernamaals, die gemakkelijke hulpmiddelen voor heerschzuchtige pries- 
terkasten om hunne heerschappij over zwakke geesten te vestigen, deugdelijke grond- 
slagen konden zijn voor het gebouw van moraal en deugd, dat zij zich voorstelden 
te stichten. Zij bouwden liever op een degelijker en meer edel beginsel: op de inge- 
boren neiging van iedereen om anderen goed, geen kwaad te doen. Deze natuurlijke 
aandrift tot het goede is, naar hunne opvatting, geen zinsbedrog of droombeeld, 
maar in der werkelijkheid neergelegd in ieder mensch; en haar te ontwikkelen en in 
alle opzichten ten nutte van de wereld en de samenleving aan te wenden: dit werd 





(6) Wij geven deze interpretatie van den tekst echter onder eenige reserve, aangezien wij 
geen behoorlijken commentaar op gezegden kalender bezitten, en vele oude documenten van dien 
aard, zonder de toelichting van Chineesche geleerden, veelal niet te ontcijferen zijn. De kalender 
geeft niets anders dan de twee sobere letterteekens 3 zE 
