— 325 — 
v e de Boeddhistische in de allereerste plaats. Im haren oorspronkelijken en zw- 
vorm lag het denkbeeld van verlossing der zielen wit een Hel echter 





















verre van de sekte. Immers, het zuidelijk Boeddhisme ('°) leerde stellig eu 
duidelijk , dat zoenoffer, boetedoening. of gebed noch voor zichzelven, noch 
voor anderen reden van bestaan bezit, want dat elk individu slechts door eigen 
daden en werken zijn eeuwig heil bereiken, zijn Nirvana veroveren: kan. Deze 
ak in de hoogste Oudheid uitgesproken in het verre Azië en nogmaals gepre- 
ikt door een der wijsgeeren van de Fransche revolutie (**), onderging echter een vol- 
komen wijziging in de handen van een priesterdom, dat, evenals meer priesterkasten 
met oorspronkelijk wijze leerstellingen hebben gedaan, haar zuiverheid deed ontaar- 
den en de reinheid harer beginselen vernietigde en vernielde. Het zuidelijk Boeddhis- 
me, onvergelijkelijk zuiverder dan zijn ontaarde jongere broeder van het Noorden, 
oft dus het dogma omtrent de tusschenkomst der priesters ten behoeve van de doo- 
Ben: nooit gehuldigd, en de plechtigheden ter verkwikking en verlossing van de va- 
deren , die heden ten dage in China plaats vinden, moeten derhalve, wat oorsprong 
betreft, in den noordelijken tak, met name het TLamaïsme, worden gezocht. 
De Boeddhistische Hel is aan het Brahmanisme ontleend. De priesters van 
deze hiërarchische secte bij uitnemendheid, die reeds eeuwen lang hun uitvindingsver- 
mogen met betrekking tot die plaats van straf tot het uiterste hadden ingespannen 
en gescherpt, werden toch nog door hunne Boeddhistische navolgers overtroffen. De 
aardsche boeten en straffen, waarmede de Brahmanen zoo vrijgevig wisten om te sprin- 
gen en hunne leeken te bedeelen, verwierpen de Boeddhisten wel is waar, doch tot 
vergoeding verzwaarden zij de straffen in het, leven na dit leven, evenals de Luthe- 
ranen, na het verwerpen van de aflaten en boetedoeningen der Katholieke Kerk, veel 
meer werk maakten van de Hel dan het Roomsche priesterdom misschien ooit had 
gedaan. 
| De Boeddhistische hellestraffen zijn echter niet eeuwig; vandaar dat het beter 
en juister is van Vagevuur te spreken. Volgens de leer der zielsverhuizing zal het 
toekomstig leven van iedereen in een verzoening voor het heden en het verleden be- 
staan. Niets is eeuwig in de wereld: slechts de zielsverhuizing heeft geen einde, en 
het rad der transmigratie, altijd draaiend, voert de menschheid in den loop der 
kalpa's of ontelbare eeuwen door zes verschillende toestanden heen, waarvan die van 
ri) 
(15) Vergel. bladz. 147. 
(#)  Volney, „Catéchisme du Citoyen Frangais, ou la Loi Naturelle”: D. „La loi naturelle, 
met-elle de réparer le mal par des prières, des voeux, des offrandes à Dieu, des jeûnes, des 
aortifications? — R. Non, car toutes ces choses sont étrangères à laction, qu” on veut réparer ; 
velles ne rendent ni le boeuf à celui à qui on l'a volé, ni l'honneur à celui que l'on en a privé. ni 
vie à celui à qui on l'a arrachée; par conséquent elles manquent le but de la justice; elles ne 
nsont, qu'un contrat pervers, par lequel un homme vend à un autre ua bien qui ne lui appartient 
wpas; elles sont une véritable dépravation de la morale , en ce qu'elles enhardissent à consommer 
vtous les crimes par lespoir de les expier”. — Chap. XII. 
