— 326 — 
helbewoner de meest verworpene, de meest ellendige is. Doch ook deze heeft een 
einde; want, zijn de hellewezens onder toezicht van Jama, den Chineeschen Rhada- 
mantus (!°), lang genoeg gemarteld en schoongebrand, dan worden zij als door dat- 
zelfde eeuwige rad omhoog gevoerd door preta's, dieren, duivels (asvra's), menschen 
en goden (deva's). Deze zes toestanden heeten gat (*®). 
Het is volstrekt ons doel niet, lang over de zielsverhuizing en het Vagevuur 
der Boeddhisten uit te weiden: — wij staan er alleen eenige oogenblikken bij stil, 
ten einde den lezer beter de strekking van de plechtigheden der zevende maand te 
doen begrijpen. De toestand van preta, één stadium hooger dus dan die van helle- 
wezen, waarin slechts ongeloovigen en groote boosdoeners herboren worden, heeft blijk- 
baar het meest indruk op de verbeelding der Chineezen gemaakt en is althans het 
best onder hen bekend. Preta's zijn afschuwelijke monsters, afzichtelijke wezens, 
voorwerpen van vreeswekkende gestalte. Hunne haren zijn lang en stekelig; hunne 
ledematen als die van een geraamte. Hunne buiken zijn wijd en groot en kunnen 
nooit gevuld worden, omdat hunne monden en halzen nauw zijn als een naald. Geen 
wonder dan ook, dat zij steeds door onuitstaanbaren honger worden gekweld. Hunne 
kleur is geel, zwart of blauw, nog afzichtelijker gemaakt door vuil en slijk. Ook 
is hun dorst eeuwig en onleschbaar. Slechts éénmaal in de honderdduizend jaren hoo- 
ren zij het woordje water; maar nauwelijks komt het onder hun bereik, of het ver- 
andert onmiddelijk in urine en vuil. Sommige trachten vuur te eten, of het vleesch 
te scheuren van hunne eigen ledematen en van lijken; doch zij zijn niet in staat de 
geringste bete te verzwelgen, daar hunne monden en halzen immers nauw zijn als 
een naald. 
De eigenlijke verblijfplaats van de preta's is niet nauwkeurig omschreven. Som- 
migen beweren dat zij samenwonen in een soort van stad, dienst doende als beulen” 
en scherprechters van Jama, den Hellegod; doch de meest algemeene opvatting is, 
dat hun rijk een voorgebergte uitmaakt van de Hel en in zes-en-dertig afdeelingen 
gesplitst, rondom het paleis van Jama is gelegen (7). De Chineezen gelooven: echter. 
(25) Vergel. bladz. 154, voetnoot. 
(16) In het, Chineesch en TEN of jk: „de zes paden”. 
(!7) Spence Hardy, in zijn „Manual of Budhism” (bladz. 47) zegt: «The Prétas inhabit the- 
sLokantarika-naraka. In appearance they are extremely attenuated, like a dry leaf. There are some 
vprétas that haunt the places near which they had formerly lived as men; they are also found in 
the suburbs of cities, and in places where four ways meet” 
Ten einde den lezer een overzicht te geven. van de zuiver Boeddhistische begrippen omtrent de 
Preta’s, waarop de Chineezen de hunne. hebben geschoeid, laten wij hier nog een uittreksel uit 
hetzelfde werk (bladz. 58) volgen, „Their bodies are twelve miles high and they have very large 
wvnails. On the top of the head there is a mouth, about the-size of a needle’s eye. 
„In the world of men there is a preta-birth called NyAhámatanhd. The bodies of these pretas al= 
„ways burn. They continually wander about, never remaining in any one place a longer period 
„than the snapping of a finger. They live thus an entire kalpa (een onberekenbaar aantal eeuwen, 
gedurende welke een heelal ontstaat en wederom te niet gaat). „They never receive food or water, 

