ii — 























‘De offerplechtigheden van de zevende maand ten behoeve van de schimmen 
kan men gevoegelijk tot drie onderdeelen terugbrengen, namelijk: 
1. De opening der Hel in den aanvang van de maand, als wanneer de zielen 
maar buiten stroomen om zich een maand lang aan de alom uitgestalde eet- 
waren te goed te doen. 
_ IT. De groote offerande zelve, die in den regel voor elke straat of buurt op een 
E) verschillenden dag wordt opgedragen. 
or. De sluiting van de Hel op den laatsten dag der maand. 
Die vrijlating gedurende de zevende maand van de zielen wit de Hel, waarvan 
reeds op blads. 327 is melding en heet in de gesproken taal van Émoy phów-tow (*°) 
_d. i. valgemeene uittocht of uitvaart,” een benaming die, hoewel ten onrechte, in den 
sten zin op de gezamenlijke offeranden, gebruiken en plechtigheden, welke in den 
loop van die maand ter laving van de zielen plaats hebben, toegepast wordt. 
L. HET OPENEN VAN DE HEL. 
Deze gebeurtenis, die gezegd wordt plaats te grijpen in den nacht die den 1sten 
van de zevende maand voorafgaat, heet „opening van de deuren der Hel” Ahoet tee- 
gk müng (*°) of ook wel ropening van den mond van den afgrond” hhoei häam-hháo (**). 
Zoodra op den laatsten van de zesde maand de zon is ondergegaan, zonder 
dat natuurlijk het geringste maanlicht nog de invallende duisternis tempert, ziet men al- 
lerwege aan de deuren tafeltjes met offerwaren verschijnen ter onthaling van de pas 
bevrijde geesten. Wierookstokjes worden ontstoken om aan de opgedischte versnape- 
ringen een goeden geur bij te zetten, en brandende kaarsen op de offertafeltjes ge- 
plaatst, ten einde den schimmen op hun tocht uit de duistere Onderwereld het vinden 
van hun weg naar de lekkernijen gemakkelijk te maken, terwijl een ieder eene goede 
hoeveelheid zilverpapier doet opgaan in de vlammen, met het doel de hongerende 
geesten te verrijken. Tallooze vuurtjes vullen bijgevolg de nauwe straten der stad 
m» et een benauwende hitte, rook en stank em zetten haar een inderdaad spookachtig 
voorkomen bij, dat mog verhoogd wordt door de honderden walmende kaarsen, die als 
even zooveel dwaallichten in het schemerdonker flikkeren. 
_ Hoeveelheid en hoedanigheid der offerwaren hangen natuurlijk geheel en al 
van de vroomheid, den rijkdom en de gulheid van de offeraars af. Hr zijn lieden 
die wel een twintig- of dertigtal schotels met allerlei eetwaren aan de huisdeur 
ú Billen; „doch de armeren vergenoegen zich meestal met koekjes, vruchten en de 
onfijte lekkernijen fstjèn-áp, die reeds bij vroegere gelegenheden (*°) zijn genoemd. 
en er ef Over de beteekenis van hef eerste letterteeken raadplege men noot 
op bladz. 7 
oh MW A Me Hi B D. 
(4%) Vergel, o. a, bladz. 5. 

