— 834 — 
Wat echter, naar het schijnt, zoo goed als nergens ontbreekt, is een schotel met een 
willekeurige soort van groente, half gaar gekookt in water, waarvan de beteekenis ons 
ontsnapt. Misschien wel is zij een overblijfsel van de oude offerande der eerstelingen 
van den oogst, die het Boek der Ceremoniën in deze bewoordingen heeft geboekstaafd : 
vin de eerste maand van den herfst offert men aan de deur. De landlieden leveren 
mmieuw koren en de Keizer offert dit aan de jongst afgestorvenen in den voorvader- 
„lijken tempel” (+). 
Zoodra de zon ondergegaan en het laatste daglicht van de zesde maand ver- 
dwenen is, worden de poorten van de Hel opengeworpen en stroomen de geesten naar 
buiten, naakt, hongerig en ellendig. Aan kleeding en voedsel hebben zij dus in de 
allereerste plaats behoefte, en het volk laat niet na hen daarvan dadelijk te voorzien. 
Een menigte papieren, die den vorm van broeken, hoeden en jassen hebben of waarop 
kleedingstukken van allerlei soort zijn afgebeeld (*°), worden op een hoop geworpen 
en verbrand; middelerwijl ontsteekt een der huisgenooten wierookstokjes en plaatst 
die met de gewone buigingen in den aschbak op de offertafel of in de schotels met 
eetwaren, en hiermede is de voorloopige uitnoodiging der schimmen afgeloopen en 
kunnen zij zich voeden en kleeden. Verder verbrandt men nog zilverpapier (góen-á), 
dat, zooals reeds op bladz. 15 (noot, sub I) is gezegd, speciaal gebezigd wordt om 
de geesten te verrijken, stort wijn rondom het vuur en werpt ten slotte de halfgaar 
gekookte groente met een weinig rijst en de houten steeltjes der afgebrande wierook- 
stokjes in de vlammen. Men wil dat die steeltjes den spoken zullen dienen als draag- 
stokken, om van de offerwaren weg te dragen wat zij niet den tijd hadden te ver- 
slinden. 
Het behoeft zeker niet gezegd te worden dat de spijzen, na lang genoeg ten 
dienste van de schimmen te hebben klaar gestaan, evenals bij elke offerplechtigheid 
door de huisgenooten worden toebereid en opgegeten. Wel dient echter te worden 
aangestipt, dat van af dien dag iederen avond voor bijna alle huisdeuren een vier- 
kante lantaren brandt, opdat de geesten van de donkere onderwereld bakens en lich- 
ten zullen hebben op hunne zwerftochten langs de straten en huizen. Zulke lanta- 
rens heeten low-ting. (*°) of vweglantarens’’ en dragen gewoonlijk tot opschrift: „mo- 
ge alom alles vol glans zijn en de Onderwereld verlicht wezen” (*7). 
Ten slotte nog een enkel woord over de reden, waarom de Chineezen huune 
afgestorvene voorgangers bij voorkeur voeden na het ondergaan der zon. Zooals reeds 
op blads, 45 (noot 72) is aangestipt, is het Heelal ingedeeld in een zoogenaamd 
mannelijk deel Jang em een vrouwelijk deel Jin, of een Rijk des- Lichts en een Rijk 
der Duisternis. Nu is de Onderwereld, om zeer begrijpelijke redenen, vereenzelvigd’ 
(#) Reeds in de allereerste regelen dezer Verhandeling weergegeven. 
(#5) Zij heeten king-i tsod (zie bladz. 16, noot, sub X), of vpapiertjes om: de kleeding te 
verwisselen” Het volk gelooft, dat zij in de andere wereld den zielen van dienst zullen wezen 
door aldaar de gedaante van werkelijke kleederen aan te nemen. 
OE HOVRR 
_ 
ne rn EN 1 

