— 338 — 
door inschrijvingen gedekt. Het zijn gemeenlijk de hoofdmannen die, onder aanvoe- 
ring van den „meester van den wierookpot” (°°), voor de circulatie der lijsten zorgen 
en de namen der gevers op rood papier en in fraai gedrukte of geschreven lettertee- 
kens aan de straatzijde in de nabijheid van den tempel aanplakken, opdat èn men- 
schen èn schimmen zich een denkbeeld zullen kunnen vormen van de mildheid der 
„Associatie tot ondersteuning van de Oelamba”’ (5%) of van de „Oelamba- Vereeniging” (**), 
zooals men het corps van inschrijvers gewoonlijk noemt. 
Op den grooten voedingsdag is de tempel het tooneel van buitengewone drukte 
en feestelijkheid. Ben houten steiger, wel iets gelijkende op een reusachtige vier- 
kante tafel van aanmerkelijke hoogte en kow-pi"9 (55) of vstellage voor de verlatenen”” 
geheeten, wordt opgeslagen voor het plein en, naarmate de avond daalt, meer en meer 
opgevuld met offerspijzen van allerlei aard, die grootendeels voor de inschrijvingsgel- 
den zijn gekocht. Wij zeggen grootendeels; want ook elkeen, die zich daartoe ge- 
drongen gevoelt, mag spijzen bijbrengen zooveel hij wil en door de lieden, die tot 
het doel boven op het getimmerte zijn gezeten, laten ophijschen. Vlaggen en wim- 
pels van allerlei snit en kleur benevens groote fakkels en lantarens versieren en ver- 
lichten het gevaarte, dat dikwijls tot aan de daken der huizen reikt, terwijl men aan 
den feestdisch geur bijzet door brandende wierookstokjes in de verschillende schotels 
en in alle hoeken en gaatjes der stellage te steken. Pyramidale stapels, opgebouwd 
uit een niet te noemen keur van lekkernijen en eetwaren die door een geraamte of 
vlechtwerk van bamboe bijeengehouden worden, zijn bovenop, rondom en onder het 
getimmerte geplaatst; doch zij verzinken bijna in het niet bij de veel grootere pyra- 
miden, die niet zelden twee à drie manslengten hoog en voornamelijk uit zakken 
ongekookte rijst zijn opgebouwd. Al die stapels worden zoo fraai mogelijk versierd 
met bloemen, klatergoud en dergelijke dingen, en aan alle kanten als speldenkussens 
met wierookstaafjes bestoken. Zij heeten ow-tshijén (°°) of vspijsstapels voor de ver- 
latenen,” of ook wel kortweg tshjén. 
In den loop van den achtermiddag vangt reeds het leven en de beweging in 
en nabij den tempel aan. Het volk betitelt de zielmis, die de priesters zullen gaan 
lezen, evenals de Taoistische mis, die op bladz. 40 en volg. beschreven is, met den 
naam van {sid (°°); doch men wachte zich wel beide plechtigheden, die uit geheel 
verschillende bronnen ontsproten zijn, met elkander te verwarren. De bestuurder en 
de hoofdlieden van den tempel, gezamenlijk in staatsiekleederen gestoken en met den 
kegelvormigen hoed met roode franjes op het hoofd, doen een papieren pop in het 
midden van de offerspijzen bovenop het getimmerte plaatsen, en openen het feest 
door aan den voet der stellage neer te knielen en het hoofd herhaalde malen tegen 
den grond te slaan. Dit dient niet alleen om den afgod, dien die pop geacht wordt 
voor te stellen, eerbied te betuigen, maar tevens om hem uit te noodigen de honge- 
(5?) Vergel. bladz. 41. (5%) E 1E ie KEN ES) En ä & . 
(5) EIN Hi (5) EIN Ër (57) Zie bladz. 44, noot 62. 


