— 344 — 
verdwenen en de rijstpyramiden omvergehaald; de stellage wordt onder hevig plukha- 
ren en vechten bestormd, en zij die het eerst den top bereiken grijpen wat te grij- 
pen valt, om het hunnen vrienden en bekenden, die beneden zijn gebleven, toe te 
werpen. Kinderen geraken niet zelden in het gewoel onder den voet of worden van 
het getimmerte gedrongen, wen dit heeft den overheden van Emoy wel aanleiding ge” 
„geven het plunderen der stellages te verbieden” (7%), doch natuurlijk met niet veel 
vrucht. Deze eigenaardige ontknooping van een even eigenaardig godsdienstig offer- 
feest heet fsjMóet how-ptY (75), vde stellage van de verlatenen berooven”’, of ook 
wel bij verkorting fsjhióe"?-how: nde verlatenen plunderen” (76). 
Eenige oogenblikken jater is het woelige feestterrein van straks weder doodsch 
en eenzaam als voorheen, en zijn van de plechtigheid geen andere sporen meer te 
vinden dan een houten getimmerte, welks kale stijlen, schaars door eenige smeulen- 
de puinhoopen verlicht, zich tegen den hemel afteekenen. 
In buurten en wijken, waar geen tempels zijn, kan toch even goed een groot 
voedingsfeest voor de schimmen worden aangericht. Men slaat dan maar hier of daar 
de noodige stellages en tijdelijke godshuisjes op en verricht dezelfde ceremoniën, die 
in de voorgaande regelen omschreven zijn. Zulks wordt veelal door de schippers of 
bootlieden gedaan, die geen huizen hebben op den vasten wal en hun leven op het 
water slijten. Zij laten zich in den regel niet opnemen in de Oelamba-vereeniging 

Î 
k 
Ì 
der straat, in welks nabijheid hunne vaartuigen ten anker of vastgemeerd liggen, — 
maar vieren bij voorkeur een gphów-tow voor eigen rekening, leggen geld bijeen en | 
zetten offertafels aan de landingsplaats; doch groote stellages tot voeding van de 







geesten slaan zij zelden op. Wel echter huren zij komedianten om de etende schim- 
men bij de offertafels te vermaken; en niet zelden plaatsen zij èn offerande èn tooneel 
altegader in een groote schuit op eenigen afstand van den wal, ten einde hun Oe- 
lamba midden op het water te vieren. Zooals zich denken laat, zet zulks aan de 
haven een groote levendigheid en vroolijkheid bij, daar tooneelopvoeringen in China 
steeds gepaard gaan met veel verlichting en muziek. 
Fen laatste eigenaardig voedingsfeest wordt dikwijls onder den naam van géen-d 
phów (7?) of vkinderphów-tow’ door het jonge geslacht op touw gezet. De jongens 
leggen namelijk geld bijeen, koopen offerartikelen in miniatuur en laten poppenspelers 
of zelfs wel komedianten komen; doch natuurlijk zijn het veelal de ouders, die het 
(4) Zie de „Kronieken van Emoy”, reeds in root 41 op bladz. 124 aangehaald ; hoofdst. 
xv We 
(2) JE AN BB (75) Vandaar de Maleische benaming soembajang rampas, waaron- 
der het feest veelal in onze koloniën wordt, aangeduid, 
(72) B ff SERT 
