ZEVENDE MAAND, VIJFTTENDE DAG, 
TWEEDE FEESTDAG VAN DE HEEREN DER DRIE WERELDEN. 
ermoedelij eekenis van dezen dag, alsmede van den A4-goán. Familie-offer 
V delijke beteekenis v dag, alsmed. len ha Familie-offerande 
aan de voorouders. Eendvogels in de zevende maand. Offerande aan de Godin-Moeder. 
Hen laatste feestdag in de zevende maand, die nog te behandelen overblijft, is 
de zoogenaamde tiong-goân (*), de geboortedag van den geest die de aardkracht be- 
stiert. Wat deze geest, tee-oan (°) geheeten, waarschijnlijk te beteekenen heeft, werd 
reeds op bladz. 5 eenigszins toegelicht, terwijl ook in de eerste regelen der verhande- 
ling over het Lantarenfeest het een en ander over den oorsprong en de beteekenis 
van den naam tiong-goân werd gezegd. Br blijft ons derhalve niets anders over dan 
aan te stippen dat, zoo goed als de geboorte van den #4jen-koan of den geest die 
de hemelkracht bestiert, in de eerste lentemaand wordt geplaatst, omdat alsdan die 
kracht zich in de herlevende Natuur begint te openbaren (%), men den feestdag van 
den fZe-hoan in den aanvang van den herfst viert, omdat op dat tijdstip aïle voort- 
brengselen tot rijpheid beginnen te komen en, als door een daartoe aangestelden aard- 
god, worden verdeeld en rondgestrooid. Deze geest, de fge-koan, doet zich dus eerst 
door zijne werken kennen in de zevende maand: hij wordt, zooals de Chineezen zeg- 
gen, geboren. Vandaar dat de 15de van die maand, evenals de 1öde van de eerste, 
door hen onder den naam van saam Aùi-kong si”? (*) of vgeboortedag der drie We- 
reldheeren” wordt aangeduid. 
Resumeerende, volgt dus uit het bovenstaande in verband met hetgeen op de 
aangehaalde bladzijden van dit werk is gezegd, dat de toug-godn zooveel als het mid- 
‚delste der drie tijdstippen is, waarop het scheppende beginsel der Natuur in zijn jaar- 
lijkschen kringloop het meest op den voorgrond treedt. De beteekenis van de twee 
eerste dier tijdstippen laat zich dus gemakkelijk verklaren; doch moeielijker valt het 
| rekenschap te geven van het derde, den zoogenaamden Aä-godn (5). Deze valt, zooals 
reeds op bladz. 100 is gezegd, op den 15den van de tiende maand, en vertegenwoor- 
digt dus het tijdstip waarop zoowel het voortbrengend als het rijpmakend beginsel der 
‚Natuur den winterslaap ingaan om niet voor het volgende voorjaar te ontwaken ; maar 
wat de soef-hoan of de op bladz. 5 genoemde geest van den dampkring en het water 
SR ien a 
(1) Zie bladz, 100, noot. 7. (*) Bladz. 5, noot 17. (%) Vergel. bladz. 100. 
(£) Bladz, 100, noot 5. (£) Zie bladz. 100, noot 8. 
