— 358 — 
„die met buitengewone hoedanigheden waren begaafd en zich verdienstelijk hadden 

















„gemaakt jegens het volk; maar geen oude vrouwen” Wij voor ons zullen de uit- 
spraken van beide schrijvers laten voor wat zij zijn en, daar zij toch lijnrecht met elkan- 
der strijden, er verder geen acht op slaan. 
Het zooeven genoemde #Boek der Ceremoniën”’ spreekt op eene andere plaats, 
namelijk in het hoofdstuk „Maandelijksche Voorschriften’ nogmaals over den God van 
het Vuur of van de Keuken, en wel in deze woorden: „De god (van de eerste zo- 
„mermaand) is Tsjoeh Joeng (£). ....... en de offerande (van diezelfde maand) 
vaan de stookplaats”. Wie of wat die Tsjoeh Joeng is, wordt door verschillende 
Chineesche schrijvers uitgelegd; doch daar het nutteloos en omslachtig wezen zou 
hunne opinies hier een voor een aan te halen, zullen wij ons bepalen tot een korte 
compilatie. 
Tsjoeh Joeng was een der zes Ministers van Keizer Hwang Ti (®). Hij was 
Directeur van de (offer?) vuren ('°) en Bestuurder van het Zuiden, en werd bijgevolg 
later vergoddelijkt als een van de besturende geesten des Heelals. Als zoodanig be- 
heerscht hij de zuidelijke streken, draagt den naam van God van het Vuur (!!) en 
wordt voorgesteld met het lichaam van een dier en het gelaat van een mensch. 
Als godheid worden hem verschillende titels gegeven, waarin het niet noodig is hier 
te treden. Tsjoeh Joeng beteekent, volgens de Chineesche schrijvers, „groote helder- 
heid of glans” (2) en is de God van de Stookplaats (1). 
Zonder nu in verdere bijzonderheden te treden omtrent het fabelachtige be- 
staan van Tsjoeh Joeng, willen wij alleen maar opmerken, dat uit al wat de aange- 
haalde autoriteiten aanvoeren genoegzaam blijkt, hoe eenstemmig de Chineesche schrij- 
vers over de identiteit van den God van het Vuur en dien van de Stookplaats den- 
ken. Dat hij werd vereenzelvigd met een der ministers van een Keizer uit de fabel- 
achtige of half-fabelachtige Oudheid, is overigens geheel overeenkomstig Chineesch 
gebruik. Immers, op blads 119 en 120 kan men het lezen, hoe de Aardgodin en de 
Hoofdgod van het Graan beiden hetzelfde lot ondergingen en respectievelijk met Ku 
Loeng en Tsjoe en Khi vereenzelvigd werden; wij weten ook uit $ l van onze ver= 
handeling over den 9den van de eerste mbar, dat de Hemelgod als Pärelkeizer 
werd voorgesteld: — de Chineezen maken dus ten opzichte van hunne derde Natuur- 
godheid geene uitzondering, en plaatsen zijn fabelachtig bestaan eveneens in den 
eersten dageraad hunner historie, waar zij alle gelegenheid hebben naar hartelust hun- 
ne verbeelding te laten werken en legenden uit te denken zooveel zij maar wille 
8) mt HE ) MH af 2697—2597 vóór Chr. (+9) D IE © De mj 
('*) Zie de rHistorische Geschriften” van Sze Ma T'shijen, op bladz. 278 noot 5 genoemd ; verder May. 
ers: „Reader's Manual”, 87 en 121; de „Verklaring van het vreemde in de vijf Heilige Boeken’ 
h IK H 5, een werk uit de eerste eeuw; het woordenboek Sjwoh=-wun (zie bladz 
165); den Kalender van King-Tsjhoe enz. enz. 
(12) EE (kt mj Vide „Verklaring van het, vreemde in de ik Heilige Boeken” zoo 
even genoemd, 

