— 862 — 
Dat denkbeeld van een god, die onophoudelijk en rusteloos tusschen Hemel 
en Aarde zich beweegt en als afgezant tusschen den offerenden mensch en den troon 
der goden heen en weder reist, schiep natuurlijkerwijze een tweede, namelijk dat 
van paarden, die hem dienden als middel van vervoer. Ia het tweede couplet van 
bovenstaanden lofzang op Agni wordt deze dan ook als menner, betoomer van paarden 
(Lossebändger) aangeroepen — een naam, die volkomen reden van bestaan bezit, wanneer 
men in het oog houdt, dat een oorspronkelijk volk geen sneller middel van vervoer 
kent dan het paard (?). Ook hunnen Keukengod laten de Chineezen met paarden 
naar den Hemel rijden. In den avond vóór zijn vertrek (2) worden papiertjes, waar- 
op die dieren alsook draagstoelen enz. zijn afzebeeld: d. z. de zoogenaamde wziele- of 
wolkepaarden” (bladz. 23) op een zeef geworpen, aangestoken en in de lucht verstrooid ; 
men plaatst water, gras en boonen aan de huisdeur als voedsel voor de paarden en 
herhaalt hetzelfde op den dag van zijn terugkomst , namelijk tegen den 14den van de 
eerste maand (g. v.). Daar echter elders in dit werk meer uitvoerig over die verrich- 
tingen gesproken wordt, zullen wij hier volstaan met eene eenvoudige vermelding, en 
voor het overige den lezer naar de zooeven aangehaalde plaatsen verwijzen. 
Het is nu volkomen duidelijk, waarom de Chineesche God van het Vuur en 
van de Keuken zoo zeer bij het volk in aanzien staat. Immers, het was waarschijn- 
lijk eertijds door zijne tusschenkomst, dat de brandofferanden de goden bereikten en 
deze daardoor ten gunste van de offeraars werden gestemd: hij is het thans nog, die 
onmiddelijk doordringt tot den troon van den oppersten Hemelheer en door zijne 
rapporten over het gedrag van de familie grooten invloed op de bovennatuurlijke raads- 
besluiten uitoefent. Daarom bestempelen de Chineezen van Emoy hem met den naam 
van Soe Bong (°%), ó. e. „Bestierder van het Noodlot”. Ook Agni werd verheerlijkt 
als de godheid, door wien zegeningen uitgedeeld en huiselijke vrede en geluk bevor- 
derd worden. Men late slechts het oog over de coupletten 8, 4 en 5 van den aan 
hem gewijden lofzang gaan, waarin hij wordt aangeroepen als uitdeeler van rijkdom- 
„men en heer van alle goed, die vijanden verdrijft, en als God van het Hemelvuur, 
„die zijn volk met regen en duizendvoudige spijzen zegent” (*). Hoedanig nu 
de Chineezen van Emoy op hunnen Keukengod als beschikker over hun huiselijk 
geluk nederzien, hopen wij duidelijk te maken door de vertaling van een vlugschrift, 
hetwelk ons ten tijde van ons verblijf te Emoy in handen kwam en ten doel had de 
bevolking tot meerderen eerbied jegens den voornaamsten harer huisgoden op te wek- 
ken. Het luidt: } 

(2) Op een andere plaats in de Rigveda (VI, 75, 7) wordt gezegd, dat de paarden van 
Agni de vijanden met hunne voorpooten overwinnen. — De Gubernatis, „die Thiere in der indoger- 
manischen Mythologie”, deel I, hoofdst. 2, bladz. 261. 
(-7) Zie onze verhandeling over den 24sten van de twaalfde maand. 
ec) 6 
(2°) Ook in onderstaande hymne verschijnen de paarden van Agui, en treedt deze godheid 

