ACHTSTE MAAND, VIJFTTENDE DAG. 
HET GROOTE HERFSTFEEST (5). 

U 
Dankofferande aan de Aarde voor het welslagen van den oogst. Koekjes van rijstmeel 
en hennepzaad. Prototype van de herfstofferande in het „Boek der Ceremoniën” en het „Boek 
der Liederen”. Verder verloop van het oogstfeest op het platteland en in de steden. 
2 
Zon- en Maanvereering in het oude China in de lente en den herfst, De historische 
Encyclopedie van Ma Twan Lin. De godsdienstige wijsbegeerte der Chineezen over het verband 
tusschen Zon en Maan, de vier hemelstreken, de vier jaargetijden en de vier voornaamste 
tijdstippen van den dag. Hedendaagsche Zon- en Maanvereering door den Keizer in de hoofd- 
stad van het Rijk. 
Offerande aan de Maan, tegenwoordig door de vrouwen en meisjes van Emoy gebracht. 
De Maan als Godin der Vrouw. Het vrouwelijk karakter van de Maan. Zij is het zinnebeeld 
van alles-wat den Keizer en den man ondergeschikt is. Huwelijk tusschen Zon en Maan bij 
de Egyptenaren, Grieken en Chineezen. Koeken, ter vereering van de Maan vervaardigd. 
A. Oorsprong der legenden omtrent levende wezens in de Maan. Het „/Maanoudje” 
der Chineezen. Het beschikt over de huwelijken, De legende van Wej Koe. De Maan, als 
Schikgodin des Huwelijks in Europa. Verliefden in den maneschijn in Nederland en het oude 
China. De invloed van de Maan op het huwelijk, ook in Indië erkend. Het Mannetje in de 
Maan der Sumatranen en Bimaneezen. p 
B. Het Vrouwtje in de Maan. De legende van How 1 en Hung Ngo, met die van 
het Mannetje en het Vrouwtje in de Maan van Europa vergeleken. De oudste lezingen der 
legende van Hung Neo. Gissing naar den oorsprong. 
C. De Pad in de Maan. De Maankikker van de Veda’s. De Maan als regengevende 
macht, zoowel bij de oude Indiërs als de Chineezen. 
Verdeeling van het Heelal in een mannelijk en een vrouwelijk beginsel. Maan en water, 
beide met het vrouwelijk deel en bijgevolg met elkander vereenzelvigd. Het geloof in de 
verwantschap van Maan en water, ook door de Westersche Oudheid gehuldigd. Gemeenschap- 
pelijke denkbeelden van oude Westersche en Chineesche schrijvers omtrent den invloed van de 
Maan op de dieren, die in het water leven. 
De Maanpad der Chincezen: een verbasterde vorm van den Maankikker der Hindoes, 

(*) _iong-tshioe-dejiet ra FK H lett. „dag van het midden van den herfst”, 
